Mirëfillti poet

Poezi nga Demush Mehmeti

Dhe kur shkruan pak shumë flet
I mirëfillti poet
Me zemër e tij vullkan
Lotin det

Për të ikurën vdes
Për të renë rilindet prapë

Gjatë hidhërimit heshtë
Ëmbël ëndrronë
Thurrë për pikën e qejfit të vet

E PAPËRTYPURA

Nga buzët rrëshqet ikë
Botën e tërë ndytë

E pakapërdishme kafshatë
Ngelët në fyt

Dikush krenohet
Tjetri shpërthenë bën kuj

Nga e papërtypurat
Shpërthejmë në shkujë !

PA MUA

Po ndodhi e heshta unë
Do heshti se dua vet
Jo pse thua ti
Pse ai thot

Si duhet do të dua
Po dashta krejt si dua

Pa ty s’mundem të dua
Po munde duaj
Duaj pa mua

HALL NJERIU

Po ja numruam vetes të pabërat
Me të pathënat
Fiksionit tonë t`i themi plaç
Hall njeriu më
Sa holl jemi
ligësht ndjehemi
përballë dhimbjes sonë