Heshtja e Ombudspersonit Sasha Jankoviq ndaj të drejtave të shqiptarëve të Medvegjës

Shqiptarët e Medvegjës vazhdojnë të jenë një pakicë e cila në mënyrë sistematike po diskriminohet dhe dëbohet me metoda të ndryshme nga vatrat stërgjyshore dhe askush nuk merret seriozisht me këtë çështje, aq më pak ata të cilët thirren se i mbrojnë të drejtat e njeriut dhe pakicave.

Ombutspersoni Sasha Jankoviç dhe heshtja e tij për ti mbrojtur të drejtat e pakicave, në këtë rast të shqiptarëve, ka shtyrë Haki Eminin nga Tupalla komuna e Medvegjës i cili aktualisht jetonë në Zvicërr që përmes një letre të hapur ti drejtohet Jankoviçit ku i kërkonë shumë përgjigje rreth padrejtësive që po iu bëhen shqiptarëve. Heshtja e Sasha Jankoviçit, sikurse edhe të OJQ-ve të shumta në Sërbi të cilwt thithin mjete të shumta finansiare, përveç që mbushin xhepat e tyre ato nuk bëjnë asgjë tjetër. BujanociNet ju sjell letrën origjinal të Haki Eminit e cila është botuar në E-Novine, (për shkak të origjinalitetit, letra është në gjuhën sërbe, kërkojmë ndjesë nga lexuesit)

ČIJA PRAVA ŠTITI OMBUDSMAN?

Iznenadna medijska hiperaktivnost i još više iznenađujuća naprasna briga za stanje ljudskih prava u Srbiji koje je prethodnih dana demonstrirao Ombudsman Saša Janković, navela je Hakiju Eminovića, istaknutog predstavnika albanske zajednice iz Medveđe, da se Zaštitnku građana obrati otvorenim pismom u kojem ga je podsetio na sve one probleme sa kojima se u poslednjih 15 godina suočavaju Albanci sa juga Srbije, a koji nikada nisu zavredeli pažnju ni Jankovića niti vajnih srbijanskih NVO boraca za poštovanje ljudskih prava. Pismo Hakije Eminovića prenosimo u celini

Gospodine Ombudsmane,

Pored, za mnoge građane Srbije, iznenađujućeg otkrića da vi zaista postojite, vaša sveprisutnost u medijima poslednjih dana nije mogla a da ne probudi izvesni osećaj gorčine i sumnji u stvarne motive vaše novootkrivene brige za stanje ljudskih prava u našoj zemlji. Ove sumnje su utoliko snažnije ukoliko se javljaju kod pripadnika onih manjinskih grupa čija su prava sistematski kršena decenijama unazad, uključujući i poslednjih sedam godina vašeg tihovanja u kancelariji Ombudsmana.
Kao što vam je, uprkos vašem ćutanju, veoma dobro poznato od povlačenja snaga prištinskog korpusa sa Kosova u junu 1999. godine i njihovog stacioniranja pretežno u albanska sela na teritoriji opštine Medveđa, iz tih krajeva se iselilo gotovo 5.000 ljudi. Taj izbeglički talas sa teritorije centralne Srbije usledio je kao posledica maltretiranja lokalnog stanovništva od vojnih, policijskih i paravojnih snaga Slobodana Miloševića. Kao što smo vas u više navrata do sada obaveštavali, nakon masovnog nasilnog iseljavanja građana Republike Srbije sa teritorije opštine Medveđa, oni su se suočili sa sistematskim preprekama kada je povratak njihovim domovima u puitanju. Njima je u međuvremenu protivpravno oduzeta prebivališta dok je njihovoj deci rođenoj u izgnanstvu protivpravno osporeno pravo čak i na državljanstvo Srbije.

Nezavisni od zdravog razuma i opšteg interesa: Saša Janković i Rodoljub Šabić, predstavnici kvazinezavisnih institucija
Photo: mc.rs
Kao što vam je dobro poznato, iako ništa povodom toga niste preduzeli, više puta sam kontaktirao vašu kancelariju u Medveđi dostavljajući im pisane dokaze da je reč o građanima Republike Srbije kojima se narušavaju elementarna građanska prava. Nakon vašeg višemesečnog, a danas i višegodišnjeg, ćutanja o tom problemu lično sam 2010. zvao sedište vaše kancelarije u Beogradu kada je vaša savetnica za pravna pitanja odbila da mi da informaciju o broju ljudi koji su se žalili zbog nezakonitog oduzimanja prebivališta.

U međuvremenu, dok ste vi ćutali o kršenju ljudskih prava albanaca iz Medveđa, generacijama 1992/93. poslati su pozivi da se jave u vojne odseke radi regulisanja vojne obaveze. Mladići koji, zbog toga što su im ranije već bile oduzete adrese, nisu bili u mogućnosti da se jave na upućene im pozive, izbrisani su iz spiska državljana Srbije čime im je na krajnje nezakonit i arbirtraran način trajno uskraćen čitav korpus ljudskih prava koji im je garantovan Ustavom Srbije.
Iako je vaša služba odbijala da javnosti učini dostupnim informacije o broju Albanaca iz Medveđe kojima su uskraćena osnovna ljudska prava, vaš službenik iz Medveđe nezvanično mi je priznao da je broj ljudi koji su rođeni u Medveđi, a koji se bez ikakvog zakonskog obrazloženja uskraćuje pravo na državljanstvo daleko prelazi 500, a prema njegovoj proceni možda doseže čak i do 1000.

Paralelno sa sistematskim onemogućavanjem povratka izbeglih, o kojem ste sve ove godine hrabro ćutali, nastavljeno je i sa uništavanjem imovine prisilno raseljenih. Odbijanje organa policije i lokalne samouprave da spreče bahatu i dobro organizovanu bespravnu seču šuma u vlasništvu proteranih Albanaca, takođe je bila još jedna idelana, ali i propuštena prilika da u praksi potvrdite kako svrhu postojanja institucije Ombudsmana tako i vašu ličnu dostojnost za obavljanje te veoma značajne i za ugrožene manjine životno važne funkcije.

Na čast vam neće služiti ni to što ste ćutali o slučaju Sokola Ismailjija koji je, nakon brutalne policijske torture, bio primoran da zatraži azil u Švajcarskoj gde mu je isti i odobren što je Srbiju iznova stavilo na listu zemalja sa represivnim političkim režimima. Umesto da počinilac tog kriminalnog akta bude procesuiran i kažnjen on je i danas u službi u MUP i radi na prelazu Mutivode sa Kosovom. Uprkos brojnim dokazima o ugroženim pravima građana Srbije, Vi ste, gospodine Zaštitniče prava nekih imaginarnih građana, o svemu ovome sve vreme istrajno i hrabro ćutali.
Zanimljivo je da su zajedno sa vama sve ovo vreme tihovale i brojne NGO koje svoju egzistenciju zasnivaju na grantovima dobijenim na ispraznim pričama o borbi za ljudska prava što se u praksi ni na koji način ne može zapaziti. Posebno bih u tom smislu želeo da istaknem Helsinški odbor za ljudska prava i Sonju Biserko kojoj sam lično u više navrata ukazivao na probleme kršenja ljudskih prava, što sam uredno dokumentovao dostavljenim kopijama ličnih karti, pasoša i izvoda iz državljanstva. Ćutanju Ombudsmana i nevladinih organizacija pridružila se i Liberalno-demokratska partija čiji sam istaknuti član bio, a čiji su poslanici odbijali da probleme na koje sam im na vreme ukazivao čak i pomenu u svojim izlaganjima u Skupštini Srbije.
Danas, kada ste se vi gospodine Jankoviću najzad prisetili da postoje neka ljudska prava koja su ugrožena i koja ste vi pozvani da štitite, postavlja se pitanje vašeg dostojanstva obavljanja poverene vam dužnosti s obzirom da postoje nepobitni dokazi vašeg svesnog prenebregavanja kršenja ljudskih prava u vreme vlasti vama bliskih političkih opcija. Čovek kojem su politički interesi bili iznad poverene mu dužnosti ne zaslužuje da se naziva Ombudsmanom. Tu činjenicu nećete prikriti nikakvom nemuštom mimikrijom niti ispraznim frazama kojima danas sebe pokušavate da predstavite kao borca za ljudska prava u Srbiji. Odavno ste dokazali da to zaista niste!
Hakija Eminović, Tuppale, Medveđa