Do ma gjeni shalën apo do e bëj atë çfarë kamë ndërmend

Tregim nga Nijazi Kastrati – Ishte miqasu Lush Dushku, i cili kishte emër në atë nahi për burrëri e trimëri me një Hasan Gurin. Pas disa kohësh Lushi shalon gjokun dhe shkon te miku i ri. Hasan Guri e priti mikun si është më së miri, duke i ba një nder dhe respekt të madh.

Hasan Guri, duke e ditë se miku vërtetë ishte burrë me emër, vendosi ta vë në s’provë, andaj u tha djemëve që ta fshehin shalën e gjokut. Kështu të nesërmen, pasi ngrënë mëngjes, Lushi kërkon leje për të ikur. Hasani i jep leje dhe të gjithë dalin n’oborr për ta përcjellë mikun, por gjokut i mungonte shala. Hasani kinse po i urdhëron djemt që ta gjejnë shalën, por kot, shala s’është. Pas disa kohë pritjeje Lushi iu kthy Hasanit dhe të tjerëve: A po e gjeni shalën, apo po e bëj ate që kam ndërmend ta bëj?

Tani Hasanit i hyri frika dhe po ua bën me sy djemëve që ta sjellin. Pasi e sollën shalën, Lushi i hipi gjokut dhe po don me u nisë, kur Hasani po e pyet: – Pashë nderen mik çka pate me ba që na frikësove?

• Pasha besën pata ndërmend me i hypë gjokut pa shalë edhe ne shku, a për një shalë gjoku me ba problem a?
• Hasani qeshi dhe e solli kokën duke i thënë: – Kam ndëgju se je burrë e ke emër në këtë nahi, por sot e vërtetova. Hajde rruga e mbarë e mirupafshim tash !