Gjyshërit dhe mami

Poezi nga Nijazi Kastrati

Kur ma bën mami me gisht
E di që thotë mos luaj “bisht”
Kur i skuqet tërë fytyra
Për mua atëherë fillon mynxyra.

Ndërsa gjyshja është krejt ndryshe
Eja më thotë dallëndyshe
Ajo kur do të më qorton
Në dhomë të saj shpejt më fton
Dhe çokolata më dhuron.

Merre, ha-thotë e mos trego
Sepse mami kështu nuk do
E kur zhytem duke lozë
Tëra rrobat bëhën blozë
Atëherë mami nervozohet
Por më vonë ajo prap qetësohet.

Ndërsa gjyshi është shumë i qetë
Lexon libra e ndo’j gazetë
Kur diçka nuk i pëlqen
Nuk flet fare, as bërtet
I ngrit vetullat pak përpjetë.

Ndërsa unë jam fëmijë lazdran
Përplasi dyert bam e bam
Nëse dëshirat s’mi plotësojnë
Krejt shtëpinë e bëj rrëmujë!