Bislim Pireva, personalitet modest me veprimtari të pasur publicistike dhe shkencore

Gjilan – Ka emra që nuk mbeten vetëm në kujtesë, por në vetëdijen e një kombi. I tillë ishte Bislim Pireva – një zë i qetë, por këmbëngulës, që me përkushtim dhe ndershmëri intelektuale i dha dritë historisë dhe dhimbjeve të popullit të tij. Në një kohë kur shumëçka lihej në harresë, ai zgjodhi të dokumentojë, të shkruajë dhe të dëshmojë, duke e kthyer penën në mjet të së vërtetës dhe kujtesës kolektive. Veprat e tij nuk janë vetëm libra, por dëshmi të gjalla të një historie që kërkon të njihet dhe të mos harrohet kurrë.

I njohur për modestinë, urtësinë dhe përkushtimin e tij të palëkundur, Pireva ishte një njeri që e mishëronte dijen dhe humanizmin në të njëjtën kohë. Fjala e tij kishte peshë në çdo kuvend, ndërsa puna e tij, si pedagog dhe studiues, la gjurmë të qëndrueshme në breza të tërë nxënësish dhe dashamirësh të dijes.

Ai ishte i afërt, komunikues dhe gjithmonë i gatshëm të ndajë kohën dhe përvojën e tij me të rinjtë, duke fituar respektin dhe dashurinë e tyre.

Si gjuhëtar i zellshëm dhe hulumtues i përkushtuar, ai trajtoi me seriozitet çështje të rëndësishme të gjuhës dhe kulturës shqiptare, me theks të veçantë në trashëgiminë e vendlindjes së tij, Tugjec. Ishte i njohur për pasionin e tij ndaj librit, të cilin jo vetëm e kultivonte, por edhe e shpërndante ndër miq e bashkëpunëtorë, duke nxitur dashurinë për dijen.

I lindur në vitin 1946 në Tugjec, komuna e Kamenicë, ai përfundoi studimet në Fakultetin e Filologjisë – Dega e Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe, ndërsa më 1985 magjistroi me temën “E folmja shqipe e Jabllanicës së Epërme të Medvegjës”.

Karrierën e tij e nisi në arsim që nga viti 1968, duke shërbyer fillimisht në vendlindje dhe më pas në institucione të ndryshme arsimore në Gjilan, përfshirë Shkollën Ekonomike “Marin Barleti”.

Përveç punës në arsim, Pireva dha kontribut të çmuar në publicistikë dhe studime shkencore. Ai botoi një sërë veprash me vlerë, ndër to: “Këngët dhe ritet e martesës në Malësinë e Kamenicës”, “E folmja shqipe e Jabllanicës së Epërme të Medvegjës”, “Fjalor shqip-gjermanisht”, si dhe libra me karakter dokumentar si “Dhuna shekullore serbe në Gallap” dhe “Falsifikimet, trillimet dhe krimet serbe”.

Në gjithë veprimtarinë e tij, ai mbeti i përkushtuar ndaj ndriçimit të historisë dhe identitetit shqiptar, duke u dalluar për qëndrimin kritik dhe guximin intelektual. Edhe në periudha të vështira, ai nuk u tërhoq nga angazhimi i tij, duke kontribuar në shtypin e kohës me artikuj, studime dhe reagime të shumta.

Vdekja e tij shënon humbjen e një pedagogu të përkushtuar, një studiuesi serioz dhe një njeriu që deri në fund të jetës nuk reshti së punuari për dijen dhe të vërtetën. Trashëgimia e tij mbetet një pasuri e çmuar për arsimin dhe kulturën shqiptare./rajonipress/