Shengyl Imami, një jetë në shërbim të sportit, kulturës dhe humanizmit në Gjilan
Gjilan – Sot, me rastin e 70-vjetorit të lindjes, Shengyl Imami mbetet jo vetëm një emër i njohur, por një figurë me autoritet dhe respekt të veçantë në Gjilan. Shtatë dekada jetë të mbushura me kontribut në sport, kulturë dhe humanizëm kanë ndërtuar profilin e një qytetari model, që ka ditur ta lidhë pasionin me përgjegjësinë dhe suksesin me përulësinë. Në këtë jubile domethënës, urimi më i sinqertë është për shëndet të plotë, jetë të gjatë dhe krenari të vazhdueshme për gjithçka që ka dhënë dhe vazhdon t’i japë qytetit të tij. Gëzuar 70-vjetorin!
Në kronikën qytetare të Gjilanit, disa emra tejkalojnë kufijtë e një fushe të vetme veprimi dhe shndërrohen në pjesë të identitetit lokal. Një ndër ta është Shengyl Imami, figurë e spikatur e sportit, organizator kulturor dhe humanist i dëshmuar, i cili prej dekadash ka lënë gjurmë të thella në jetën publike të qytetit.
Në moshën 70-vjeçare, Imami mbetet një emër që përmendet me respekt, jo vetëm për talentin e hershëm sportiv, por për kontributin e shumëanshëm në periudhat më sfiduese të Kosovës. Rrugëtimi i tij nisi herët, që në moshën 10-vjeçare, kur u dallua si talent premtues në futboll. Vetëm pesë vite më vonë, ai veshi fanellën e ekipit të parë të KF Tekstili, duke dëshmuar pjekuri dhe aftësi të jashtëzakonshme në fushën e lojës.
Paralelisht me sportin, Imami u shqua si nxënës i dalluar, veçanërisht në Matematikë. Studimet e mesme i vazhdoi në Prishtinë, ku iu bashkua ekipit të juniorëve të KF Prishtina. Si sulmues i majtë, ai u bë i njohur për shpejtësinë, pasimet precize dhe goditjet e fuqishme, duke fituar nofkën “Kevin Keegan” për stilin e tij të lojës që kujtonte legjendën angleze.
Pas një periudhe sfiduese, ku për arsye politike u largua nga klubi C. Zvezda, Imami u rikthye në Gjilan dhe në sezonin 1973/74 iu bashkua KF Drita, ku do të linte gjurmën më të madhe të karrierës së tij. Ai luajti gjithashtu për KF Studenti, për t’u rikthyer sërish te Drita, ku edhe e përmbylli karrierën aktive në vitin 1979.
Dashuria e tij për futbollin mbeti e pandryshuar ndër vite. Ai e ka përshkruar këtë pasion si “të shenjtë”, ndërsa respekti për figurat madhore të sportit, si legjenda Fadil Vokrri, ka qenë pjesë e pandarë e vizionit të tij sportiv.
Një nga momentet simbolike të angazhimit të tij ishte viti 1983, kur KF Prishtina u ngjit në elitën e ish-Jugosllavisë. Imami realizoi dhe shpalosi në stadium një transparent me mbishkrimin “Prishtina Kampion”, një akt entuziazmi qytetar që u kthye në simbol krenarie. Më vonë, në 100-vjetorin e klubit, ai ia dhuroi këtë transparent historik klubit, duke dëshmuar lidhjen emocionale me sportin dhe traditën.
Përtej fushës së blertë, Imami dha kontribut edhe si drejtues, duke shërbyer për dy vite si drejtor i FC Drita. Në vitet e vështira të ’90-ta, kur sporti dhe kultura shqiptare përballeshin me izolim e represion, ai u angazhua si donator dhe organizator, duke mbështetur futbollin e vogël dhe duke ndihmuar në transferimin e futbollistit Muharrem Sahiti te klubi turk Konyaspor në vitin 1990.
Kontributi i tij në kulturë është po aq domethënës. Nga viti 1990 deri më 1999, ai organizoi koncerte në Kosovë dhe diasporë, si dhe realizoi shtatë videokaseta me artistë shqiptarë, në një kohë kur hapësira mediatike në gjuhën shqipe ishte e kufizuar. “Ishte rrezik, por dashuria për popullin ishte më e madhe se frika”, ka theksuar ai, duke e përmbledhur frymën e asaj kohe.
Në dimensionin human, Shengyl Imami është njohur si një nga mbështetësit e heshtur të shumë familjeve në nevojë në Gjilan. Ndihma e tij ka qenë e vazhdueshme dhe diskrete, larg vëmendjes publike, por me ndikim të prekshëm në jetën e shumë qytetarëve.
Tradita sportive vazhdon edhe në familjen e tij. Djali, Elvir Imami, ka qenë futbollist dhe kapiten i dalluar i FC Drita, ndërsa nipërit, Noar dhe Kaan Imami, po ndjekin hapat e gjyshit në kategoritë e reja, duke mbajtur gjallë një trashëgimi sportive familjare.
Shengyl Imami mbetet figurë emblematike e Gjilanit, një personalitet që ndërthur sportin, kulturën dhe humanizmin në një jetë të jetuar me përkushtim. Trashëgimia e tij nuk matet vetëm me trofe apo organizime, por me ndikimin e qëndrueshëm në komunitet dhe me modelin e një qytetari që e vuri talentin dhe energjinë e tij në shërbim të shoqërisë.
Shengyl Imami, portreti i një protagonisti të heshtur të sportit dhe kulturës gjilanase
Zanafilla e një talenti që sfidoi moshën
Në fillim të viteve ’70, në një turne shkollor që për shumëkënd do të mbetej thjesht një aktivitet mes nxënësish, për Shengyl Imamin u kthye në pikënisje të një rrugëtimi të jashtëzakonshëm. Ishte viti 1971, sapo kishte nisur gjimnazin, kur talenti i tij i rrallë në fushën e blertë ra në sy të drejtuesve të KF Tekstili. Brenda pak kohësh, vetëm 15 vjeç, ai veshi fanellën e ekipit senior – një hap i pazakontë për kohën dhe moshën, që paralajmëroi lindjen e një futbollisti me potencial të veçantë.
Midis ekuacioneve dhe pasioneve të blerta
Paralelisht me sportin, Imami shquhej si nxënës i shkëlqyer, veçanërisht në Matematikë. Ai u bë pjesë e gjeneratës së parë të gjimnazit matematikor në Prishtinë, duke dëshmuar se disiplina dhe përkushtimi nuk ishin vetëm cilësi sportive. Megjithatë, futbolli mbeti graviteti i tij i përhershëm. Në vitin 1973 aktivizohet me juniorët e KF Prishtina, për t’u rikthyer më pas në Gjilan dhe për të veshur fanellën e KF Drita. Një periudhë e shkurtër te KF Studenti në Dobërçan ishte edhe shenjë mirënjohjeje ndaj vendit ku familja e tij kishte lënë gjurmë.
Drita si identitet dhe një mbyllje e dhimbshme
Vitet 1976–1981 përbëjnë kapitullin më domethënës të karrierës së tij. Rikthimi te Drita nuk ishte vetëm transferim sportiv, por rikthim në identitet. Ai u bë pjesë organike e skuadrës, një sulmues i kompletuar me intuitë, driblim të hollë dhe goditje precize. Fundi i karrierës erdhi papritur, pas një incidenti në një ndeshje ndaj Vëllazërisë së Zhurit në vitin 1981. Një episod që e lëndoi thellë dhe e shtyu të tërhiqej nga futbolli aktiv, duke e mbyllur karrierën me ndjenjën e një padrejtësie të pamerituar.
Goli që mbeti në kujtesë
Në memorien e tij dhe të bashkëkohësve, mbetet i paharruar një gol ndaj rivalëve lokalë të Crvena Zvezdës: një aksion individual, kalim elegant i mbrojtjes dhe portierit, një moment mjeshtërie që megjithatë nuk mjaftoi për ta shmangur humbjen 1:2. Ishte ilustrim i qartë i karakterit të tij sportiv, luftëtar deri në fund, edhe kur rezultati nuk ishte në anën e tij.
Nga fusha në organizim: sporti dhe kultura si mision
Pas tërheqjes nga futbolli aktiv, Imami nuk u shkëput nga sporti. Ai vazhdoi të luante futboll të vogël deri në vitin 1990 dhe më pas u shndërrua në mbështetës, donator dhe drejtues. Në vitet 2005–2007 mori drejtimin e Dritës si drejtor, duke kontribuar në konsolidimin e klubit në periudhë sfiduese.
Paralelisht, angazhimi i tij në kulturë mori përmasa të veçanta. Në vitin 1990 themeloi agjencinë “FATI”, përmes së cilës organizoi koncerte dhe realizoi shtatë kaseta humoristike në kohë kur hapësira kulturore shqiptare ishte e kufizuar. Ai solli në Kosovë, në rrethana të vështira, edhe artistë të njohur nga Shqipëria, duke mbajtur gjallë frymën kulturore në një periudhë izolimi.
Trashëgimi familjare dhe vlera njerëzore
Dashuria për Dritën nuk mbeti vetëm në kujtimet e tij. Djali i tij, Elviri, veshi fanellën e klubit për disa vite, ndërsa sot nipërit e tij janë pjesë e grupmoshave të reja, duke vazhduar një traditë që tashmë është bërë pjesë e identitetit familjar.
Shengyl Imami përshkruhet nga bashkëkohësit si njeri i urtë, emocional dhe me kulturë të gjerë qytetare. Humanizmi i tij është i njohur, ndonëse ai vetë nuk ka preferuar ta ekspozojë. Ndihma e dhënë për familje në nevojë dhe mbështetja e vazhdueshme për sportin lokal janë pjesë e një dimensioni që nuk kërkon tituj, por lë gjurmë të qëndrueshme.
Në një kohë kur figura publike maten shpesh me zhurmën që prodhojnë, Shengyl Imami mbetet ikonë e heshtur, një njeri që ndërtoi reputacionin me punë, pasion dhe integritet, duke e bërë emrin e tij pjesë të pandashme të historisë sportive dhe kulturore të Gjilanit./rajonipress/



