Valë Valbone

Poezi nga Ruzhdi Kqiku

Si Valbona
që të mahnitë
përmbi dhe askund
s’e gjënë

Mrekulli që
të magjepsë
në këtë tokë
më i bukuri vend

Ajri e uji
si çelibari
në zemër e shpirt
thell që të freskojnë

Edhe dhimbjet
më delikate
aty njerëzia
mund t’i shërojnë

Nga nëntoka
e alpeve arbërore
uji si loti
andej shpërthen

Ecë e ecë
kurrë pa u ndalë
e sikur ari
seç shkëlqen

Nën majat më të
larta të Jezercit
mu atje e ka
burimin

Nëpër zikzake
duke rrjedhë
n’vise shqiptare
e bën rrugëtimin

Ajri i pastër e
uji i kthjellët
kënaqësi e madhe
më i shiju

Veç një herë
kush e provon
kurrë për jetë
s’ka më i harru

Shumë bukuri
natyrore
në Valbonë
mund më i pa

Tjetër kund
mos i kërkoni
se të tilla
në botë nuk ka

Se ashtu e
krijoj zoti
tokë e shenjtë
edhe hynore

Mbase pari herë
kur lindi dielli
mbi këto vise
të lashta arbërore

Valë Valbona
tokë legjendash
ku shndrisin
hana e ylberi

Log betejash
të kreshnikëve
aty ku u rritën
Muji e Omeri.