S’mundem t`i bëj leqe

Krejt kot mundohem të përvidhem, E t’i bishtëroj ndjenjës sime, Para së cilës dridhem si thupërra në ujë, Që të gjithave mundem dhe t’iu iku

Dashurisë s’mund t`i bëjë leqe
Si fishkëllimë e hollë hynë në këngën time
Herë si stuhi me fërfëllimë ftohtësie
Herë si një puhizë e butë dhe e ngrohët

S’MUND TA VRASIN

Kemi ngjyer në pjatën e zbrazur
Buzëqeshëm dhe me buzëqeshjen e vrarë
Emisarët e paftuar keq na ranë në qafë
Zjarri i ligësis dhe sytë naj përclloj
Kafshatën tonë të paktë naj ndalën në fyt
Dhimbja e pakufi sa shumë na lëndoj
Dashurin e mbrojtur s’mundën me najë vra !

DUA TË HESHTEM

Dua të heshtem
Në heshtje të lutem si du e si di
Të bëhem zjarr dashurie
Lot i kthjellët që i shuan dhembjet
Polen lulesh në ditë pranve
Me ajrIn e freskët të valvitem
Të futëm në çdo grimcë të ti
Në buzë tënde të etura të ndalem
Dua të bëhem lutje për lumturi
Një fjalë e zgjedhur urate
Shpresë e pashtjerrur bekim
Për të ligën fjalë qortuese e mallkim !

ME ËNDRRËN PËR TY

E bukur dhe ngrohët kjo ditë e gjatë pranvere
Eu sa mirë e bukur jam tu u ndi
Nën ngrohtësinë e këtyre rrezeve të arta
Me më të bukurën ëndërr me ëndrrën për ty
Dhe në mesin e acarit të pathyeshëm mirë do ndihem
Kur më flasin mirë dhe mirë dëgjoj për ty
Thellë në të shtatë pashët e zemrës më je strukur
Në shtatëqind palë dëshirash më je mbështjellë
Dua të të kam për shtatë palë qefe
Të shtatë ditët e javës vetëm ty ti kushtoj
S’të ndajë as nga shtatëmi më të mirat shpresat e mia

SOT MUNDËSH

Dhe pa e t’hollu fjalën sot mundësh me folë
Pa u thellu fare në mendimin e dhën
Dhe më rrapllu e belbëzu shumë s’bënë
Më heshtë aq më pakë
Mes lulesh të freskëta mundësh të ndihesh flutur
Me ëndrrën për qiellin kaltërt si shqiponjë
Puhive mëngjesore zog i lirë krahëlet
Me aromë e kësaj toke mundësh të ndihesh zot
Nën rrezet e këti dielli të sotëm një shejtor
E në mesin e njerzve tu një qenje krejt e vetmuar !
DASHURIA QË NDJEJË PËR TY

Në pëllëmbë dore ty do të kisha mbajtur
As dhe një grimcë të imët pluri s’do kisha lan mbi ty
Po ta kisha gjithë madhësinë e madhështisë sate
Me shtatin tim do të kisha mbulu në tërësi
Rrufetë që shkrepin mbi ty vet unë do ti kisha prit
Në riga të buta shiu do lahej shpirti im dhe trupi yt
Dhimbja jote me bën imtak fort më ndrydhë
Dashuria që ndjejë për ty më bën madhor më rritë !/rajonipress/

Demush Mehmeti