Mall për Prishtinën

Poezi nga Fatos Rushiti

Prishtina më miklon me të ftohtin e saj
Në lokalet më me stil brenda
Kujtoj kohën e rritjes sime këtu
Dhe shoh një shoqe të studimeve e trashur
Tamam si unë tani
Por sytë e kaltër e të egër përsëri me çuan në uri
Ajo më fton për llafe tani
E unë kujtoj pickimin e dorës në bibliotekë
Dhe të qeshurat e shokëve anash
Ajo një grua e lumtur me çantë të bukur në krah
Me po aq spontanitet masiv në qitje buzësh kah sytë e mi
Më ndjell habi e kujtim
Me ndjell sentimentalen e frikshme ne rini
Kur qeshja sa bukur i varet në buzë si tani
Ah ajo qeshja që më mbante freskët
Nëpër lexime çdo ditë