Breznicës
Është mbrëmje vjeshte, Dhe nata ka shkuar vonë, Letrën që e kam përpara, Dua ta mbushi se s´bën
Natës nuk ia kam frikën
As plagës që më dhemb
Frikën ia kam muzës
Se ajo mund të vonon
Vendi i vendlindjes sime
Poezinë e do të zëshme
Është si Gjergj Elez Alia
Me shumë plagë në trup
Të dua Breznica ime
Të dua me mal e shpirt
Jam shkrimtarja jote
Jam fëmija që m´ke rritë!.
Xhuli Spahiu, Breznicë, 2014.


