Udhës së kombit!

Poezi nga Fitim Kosumi

Diku në udhëtim,
kthehet shpirti im,
në Koretin.
Pra, i vetëm vazhdoj,
pa shpirt udhëtoj,
atje, ku shpirtin se takoj,
…se shpirti mu kthye,
atje ku i vdekur dua të pushoj.
Për pushime jam nisur,
tik takat e zemrës kam kurdisur,
tani plas moj zemër e dalldisur.
Udhës së kombit, n’ bus ulur përpara,
busat fillojnë e bëjnë gara,
kush-kujt po i del përpara,
120 km në orë, sa nuk pësuam në ara.
Në Shqipërinë e Madhe,
pasiguria po hedhte valle,
digjej shkurre, pisha, pyje e livadhe.
Në një hotel me tre yje,
po hi me men n’ krye,
planifikoj pushimet me i krye.
Këtu nis rrëfimi,
hy n’ banesë, vjen një erë plini,
televizorit i duhet montimi.
Nisem për det’,
çadra kushton tre mijë lekë,
s’ merremi vesh…
thash, ja ku i ke treqind lekë…
tha, njësoj është,
mendova se nga Shkodra zbret.
Paguaj dhe ulem në krevet,
kreveti në defekt,
një shtraf i kërset.
“Freskia, dashuria dhe bukuria,
a i doni krofnet e mia…”
Papritmas një zë fillon,
“hajde krofne kush po don”,
ndoshta i kisha dashtë, me e pas dit’ se çka jon…
U rrezita disa minuta,
hy në det me njëqind tuta,
…plazh me gropa,
që zënë peshqi me dinamite të forta.
Ky det’ është i pabesë,
dhe marr udhë për n’ banesë,
shoh se dritarja ka problem me një rezë…
I lodhur, bie që t’ pushoj,
dritarja nga gjumi më zgjojë,
era sa se shkatërrojë.
Filloj t’ ia rregulloj,
dritaren hotelit, pushimet ku po i kalojë,
“tre yjet”, që shteti ia licencoj.
Në mbrëmje me gruan dal në kafene,
vllau shqiptarë bëhet gaz e dhe,
180 lekë, kushton një kafe,
360 lekë, borxh mi ke…

…pa kupton të shtetit mëmëdhe.

Në Qendrën Fontana vazhdoj e shëtisë,
alamet burri këndon me def i dalldistë,
i shkon mbrapa çdo pushuesi a turistë.

…se cka thotë, s’ kuptohet ai dialektë,
por kuptohet se e bënë që ti fitoj lektë.

Dua fik dhe burek,
kilogrami i fikut 180 lekë,
para 5 ore, fiku ishte 150 lekë,
pse, pyes i habitur…!
më tha, or’ vëlla, i freskët ka arritur.

Kujtoj Vaso Pashë Shkodranin,
dhe poezinë e Shqypnisë:
…”E për sa pare qi do t’ fitoni,
besën e t’ parëve t’ gjith e harroni”.
…”Këtë marrë askush s’e do,
këtë faqe t’ zezë gjithkush e dro!”.