Tragjedia hekurudhore e Zagrebit më 1974

Teksti, muzika dhe interpretimi : Demir Krasniqi

Hej, tridhetë Gushti, o, hej, shtatëdhjetë e katër –
Hej, n’ zemrat tona ,more , fort na i çeli plagët !
O, i çeli plagët , o, hej, gjithmonë për jetë – e ,
Hej, kur u dha , more , haj , qaj lajm i shkret- – e !
Hej, lajm i shkretë , more , haj, u dha n’ radi – e ,
Hej thanë se ndodhi ,o, hej, nji fatkeqësi – e ,
Hej, krejt Zagrebi , o, hej, u mlue me t’ zi-e !

Hej, kur u dha , more , haj , qaj lajmi i parë –
Treni i shpejtë , more, n’ Zagreb kur asht ardhë ,
Prej binareve me shpejtësi ka dalë –
Haj, humbën jetën sonte shumë udhëtarë !

Hej, treni i shpejtë , haj,more , me motor –
Jo ma pak , more, se pesëqind punëtorë !
Punëtorët tonë , more , haj , me gra e fëmi’ –
Që punojshin , o, në Gjermani !
Kishin lanë, more , haj, tokë edhe shpi –
Hej, ia kanë mësy, more , haj kurbetit t’ zi -e !

Hej, në Zagreb , more, haj, shkue kur janë –
Gjumi i natës , shumë i kish pas nxanë !
Prej binareve , treni kur asht dalë –
Copa e grima n’ tana anët asht ba ,
Haj, shumë ushëtarët , more, viktima janë ra !…

Hej, prej t’ gjithë vendit në ndihma janë shkue –
Jetën njerëzve , haj, me ja u shpëtue !
Tuj punue , haj, more , ditë e nat’ –
Me vullnet , more, t’ gjithë tuj ju dhanë gjak !
Në spitale shumë, more, i kanë que –
Shumë janë vdekë e ma shumë janë lëndue !…
Sa janë vdekë , more, nuk u ditke krejt –
O, veç po i gjejshin , haj , me dokument – e !…

Hej, shumë xhenazet , haj, more ,i kanë nxjerrë –
Copa – copa trupin tuj ja u mbledhë !
Tuj mbledhë duer edhe tuj mbledhë kamë ,
Zorrë e krena , o , në tjetrën anë –
Haj, shumë s’ janë dijtë , more, hiq se t’ kujna janë !…

Hej, vijnë doktorët ,haj , me i vizitue –
Shkojnë ma pyesin , haj , nji t’ zezën grue !
Në spital e mjera ishte shtrue –
Nisi mjekëve , haj , me ju kallxue :
“Unë e mjera , fjetun n’ tren jam kanë –
Shumë shpejt treni tuj shkue a kanë !
Tash nuk dijë unë , o, hiq se ku jam –
Çikën e vogël – ku ma keni lanë ,
Ah! A thue burrin tem , Zo’ ku e kam ?!”…

Hej, zunë po e pyesin , o, nji tjetër djalë –
Me plagë t’ randa ishte shtri n’ spital !
LOtët për faqesh si gurra po i shkojnë –
Prej pikllimit , haj, menxi po folë :
“Vajzë e djalë , unë , i kam pasë në dorë –
Gruen time , gjumi e pat kotë !
Si ka ndodhë , tha , unë nuk di gja –
Prej dritarës – fëmija n’ tokë m’ kanë ra ,
O, i mjeri unë , me sy ma s’i kam pa !”…

Prishtinë , 1974 vj.
Demir KRASNIQI : “JONET E ZEMRËS” – Prishtinë , 1982 vj.