Tingujt e Kallamit

Poezi nga Atdhe Geci

Në Roganë, si bimë të kopshti prindërit
na kanë mbjellur, me dashuri të prindit
ata neve na mësuan si ndizet kandili
na mësum t´i ndjejmë tingujt e kallamit

Në Roganë, dëshmi e kam vendlindjen
Kodrën e Brijës, Kanikun e Frashërin
Fushën e Barit, Malin e Ngjyrës, Linin
dhe zemrimin e pandalshme të erërave

Në Roganë, unë kam dashurinë e parë
librin e fshatit nëpër rrudhat e lisit, aty
e kam njohur muzën e zogut të diellit
frymën e pagjumë të ajrit dhe frymës

Në Roganë un´kam gardhuar poezitë e
para, kushtrimin më natyror të shpirtit
në Thangishtë kam mbjellë fije duhani
si dhe, fara shaqini e rrënjë domatesh

Në Roganë, era në krahë i mban shirat,
borën, stuhitë e çmendura e vetëtiimat
në Roganë, jeta e shikon drejt vetveten
në Roganë ende ka çaste të mbetura
udhëve…

Atdhe Geci