Thera e vendit tim

Kam pa gjithfarë metropoli, Në Lindje e n’ Perëndim – Por , ma e bukura lule m’doli, Ajo thera e vendit tim! Thera e vendit tim,

Ndonëse nuk ka erë –
M’ pret me ledhatim
Dhe kurrë nuk më therë !
Në mes të çdo metropoli ,
Pash shumë vila e pallat’ –
Por, ma e bukura vilë më doli

Shpija ime atje n’ shpat !
Shpija e shpatit tim
Më sjell lumturi !
Ajo m’ sjell shpëtim ,
Jetë e dashuri !
N’ botë kam pa shumë gjana t’ hijshme ,
Kah nxehë diell e kah nxehë hënë –
Por, askund bukë ma të shijshme

Se n’ vend tim, unë, nuk kam ngrënë !
Buka e tokës sime ,
Kurdoherë më nginë !
Ajo jetës sime ,
Ia shton gjallërinë !
I shëtita malet, bjeshkët ,
I pashë gurrat plot freski –
Por, askund ujë ma të freskët

Se n’ vend tim , unë, nuk kam pi !
Uji i tokës sime –
Damarët mi mbush gjak !
Rrjedh nga shumë burime –
Kudo në Gollak !
Sodita qiellin e kaltër ,
Si fëmija duke klithë –

Por, askund ajër ma të pastër
Se n’ vend tim , unë, nuk kam thithë !
Ajri i vendit tim
Me valë të gjithësisë –
Seç më mbush frymëzim
T’i këndoj Malësisë !

Demir Krasniqi, Gjilan, më 10.05.2014.