Hidromorava

Terri

/ 1 minutë lexim
Mobi Casa

Kam zgjatur duart, Kam ecur mbi rerë, Me gjet, Portokallen e humbur, Te një breg që e hante uji

Gjithë natën e lume
Ne një shteg që
S’e shoh unë
Hynë gjithë ai zë
Që ulët nga qielli
Ku mund të hapet
Kjo zbrazëti
Me mbushë pak shpirtin
dritë

Portokallia që s’shihet dot
Shtrydh pa ja da
Pika të ëmbla mbi buzët e egra
T’atij bregu që hante uji
Kur u ngrit terri lart aq lart portokallen
Sa s preket më me dorë as me sy
Një zë që vjen nga larg
Kish shtrydhur portokallen që mbaja në shuplake

ARKATANA

Basri Çapriqi

( Gjilan, 30 Kallnor 2016 )

Privatësia

Faqja jonë e internetit përdorë cookies. Ato janë skedar të vegjël që ndërveprojnë me pajisjen tuaj dhe kjo bëhet në mënyrë që ne t'ju ofrojmë përvojën më të mirë të mundshme gjatë përdorimit të faqes sonë.

Për të u informuar rreth politikave tona të privatësisë, ju lutem vizitoni faqen privatësia.

Cookiet e domosdoshëm

Cookiet e nevojshëm duhet të aktivizohet në çdo kohë në mënyrë që ne të mund të ruajmë preferencat tuaja për preferencat e cookies.

Cookies të palëve të treta

Kjo faqe interneti përdorë Google Analytics për të mbledhur informacione anonime si numri i vizitorëve në sajt dhe shfletimi i faqeve.

Mbajtja e aktivizuar e këtij cookie, na ndihmon neve të përmirësojmë faqen tonë në internet.