Poezi nga Enver Sahiti

I mbyllur i vetëm
Dhe pyeta veten time.
Çfarë do më sjellë e ardhmja?
Dëgjoje veten, o njeri më tha!
Se të ardhmen ne dorën tënde ke.
Për miq e shokë
Mos u anko se nuk i ke ,
Se ti nuk ke vullnet ti kesh
Sepse kërkon të mirët
e vështirë t`i gjesh
Nis nga vetja jote
të i bësh të mire,
ata që i ke pranë…
Prishtinë Maj 2022

Tiktasin akrepat e orës

Akrepat e orës tiktasin ngadalë
E as blozën nga vetja s’mundë ta heqin
Ndërsa emri yt.!
varrur në blozë me akrepat mbeti.
Si errësirë pyelli
furishem mbuloi mendjen
dhe rrokaqiejsh mendimesh
të ngris pallate në re
e në pesë sekonda ëndërr
folëm, e u pamë si hije errësire ne..
01.06.2022

Enver Sahiti

Sikur në sheshin tim

Mu aty në shesh
takoheshim te Kristali.
nën dritat e trotuareve
E hijeve të drunjëve
që na bënin roje.
Dora dorës e hap pas hapi ecnim.
Imagjinatë n’mendje për t’ardhmen tonë.
Ishim të ri atëherë,
e as furtunat s’na ndalonin
Për te shijuemen të ëmblën jetë.
E tani..!
Vitet fluturuan e bëjnë valle mes nesh
Pa fije turpi lëdrojnë në dasmën tonë jetë