Ta njoh fytyrën

Kur qan e kur qesh, Edhe tingullin e zemrës suaj, Unë ende di ta përshkruaj.

Të njoh si vallëzon, si këndon,
Të njoh edhe si vajton,
Të ndjej dhe kur ëndërron,
Të njoh edhe kur nuk më do.

E di mirë sa ke punuar,
Gjithnjë mbi mua ke pushuar,
E di vendin ku je duke jetuar
Një natë hëna ma ka treguar.

Nëse më s’të shoh,
Për ty do të bëhem rërë,
Do të bëhem tokë, e përsëri
Në një varr, do të bëhemi shokë.

Arben Kurteshi