Somnambul

sytë, këta liqe të derdhur, valëzojnë të pandarë, kataraktet e gjumit

çeli tablonë dita
më la mes ëndrrës dhe zhgjëndrrës
hapësirë pa sinor
dhe më zuri krahun
marrëzia e miqësisë epshore
i përhumbur hyra
dola princor
i njëjti tualet
i pallatit hamshor
ku ulej perandori dhe horri
zbritej i pudrosuri
ngjitej marroqi
*
në shikimet e tija
ëndrra dhe zhgjëndrra
tek njëra-tjetra
kishin humbur udhën
nuk gjendej pusulla
megjithatë e njëjta udhë
të njëjtat kontura
duhej paguar
*
rrezet dhe uraganet e teshtimave
të avujve të përzier
valoren e bredhjes
e kishin gjuajtur të dekompozuar
në majën e mllefit ekologjik
*
si ma kanë lyer maninë
me qeshje mjaltore
(m)iku sakaq e shlyer
mandej
më ftuaka në tjera labirinte
më nxjerrka spirale shkaku
në qindra-mijëra lakore
akuzë gjarpërore gjaku
*
njëtrajtshëm lehtësisht
saktësisht ngarendka
torzo e jetës e joshka
kokën e autorësisë së mohuar
udhëve të fshira
relievit djallëzor
duke e bartur nën sqetull
për ta pohuar
se ja ku është mbetja
vetëm në një sfond tjetër
që kishte jeta
somnambul

Mehmetali Rexhepi

Gjilan, shkurt 2012