S’ka dhimbje më të madhe se sa ta braktisësh atdheun

“Nuk ka dhimbje e as pikëllim më të madh në tokë, se sa ta braktisësh vendlindjen”, thotë Sevdije Demaj.

51 vjeçarja largohet në vitin 1992 nga Kosova. Situata në vendlindjen e saj ishte e pasigurt. Bashkëshorti i saj në Kosovë ishte i përndjekur politikisht.

Demaj kishte një zgjedhje: ose të rri në Kosovë dhe të vazhdojë të punoj si mësuese, ose të shpërngulet për në Gjermani. Ajo vendosi që ta braktisë atdheun.

Gjuha, çelësi i integrimit

“Unë kisha dy fëmijë, dy çanta më gjëra të fëmijëve.” thotë Demaj. Më shumë nuk mund të merrte ajo për në Gjermani. Shumë shpejt e mëson gjuhën gjermane dhe arrin të punojë si mësuese edhe në Gjermani. Por, diploma e shkollimit të saj fillimisht nuk ishte pranuar nga shteti gjerman. Përfundimisht asaj iu lejua të jepte kurse të gjermanishtes emigrantëve të tjerë.

Sevdije Demaj nga qyteti i Pejës jeton në Esslingen dhe tashmë tre fëmijë, njofton “albinfo.ch”. Këtu tash ajo punon në departamentin e migrimit dhe integrimit. Ajo iu ndihmon njerëzve të cilët vijnë në Gjermani. Sevdija këshillon ata për çështjet e përditshme, për procedurat administrative dhe iu ndihmon aytre që kane probleme me gjuhën.

Ajo e di se sa e vështirë mund të jetë për të gjithë.

“ Po të kisha pas mundësi, do t’ua dhuroja secilit refugjatë nga një paket më mirëseardhje, më shpresë, guxim, durim dhe më zellshmëri”, ka thënë ajo.

Ajo ka thënë se atdheu nuk është vetëm një pjesë e tokës, është shumë më shumë, është identite./albinfo/