Simbol i lotit tim (Prozë poetike)

Për syrin tënd, edhe zjarrin e bëra lule, edhe diellin e ndeza në bukurinë mjegullnajave, vetëm për t’i bërë të përflakshme ëndrrat.

Megjithatë, edhe kjo është pak.
A po sheh se kam nisur të tretem pa atë unazë të ngrohtësisë e ti përsëri ke ngelur metaforë e fshehtësisë së shpirtit tim, që s’më ngujove në gji…

Unë, ecur e ecur, kam ardhur deri tek buzët e tua hyjnore, e pritja m’u duk një shekull, pas ditës së himnuar, e më thau; ai rrugëtim yti, duke vrapuar deri në breg të ëndrrës sime, megjjithatë ishte rrugë e gjatë, e pritje e bukur…
Ti ngelur ke simbol i lotit tim në mallëngjim…

Ramadan Mehmeti