Shpresa

Poezi nga Arben Kurteshi

Qani, ju, o fusha bleroshe
E ju, o male me gurë,
Është herë e fundit
Që e shihni këtë burrë.
***********************
Kur shoh njerëz të pa shpresë
Që ikin në pa kthim
Zemra më rrah shpejt
Mbushem me trishtim.
***********************
Janë nis në rrugëtim
Kanë marrë rrugë të gjata,
E prapa i lanë
Veç shtëpitë e thata.
************************
Rënkon tokë e lashtë:
-Mbetën vetëm gurët e thatë,
S’dëgjoj më aty zëra të gjallë,
Jam vend i pa fat.
*************************
Gjurmët dhe tragu i shputave
Rrugëve ka mbetur
A thua, a do të kthehen
S’më ka mbet shpresë tjetër.

Arben Kurteshi