Sa shpejt iku rinia

Poezi nga Nijazi Kastrati

Sa shpejt iku rinia
Ditë të lumtura e plot hare
Mbushur gëzim e harmoni shtëpia
Varfëri po, por vuajtje s’kishim ne.

Me ato lojëra të bukura fëmijërore
Sa shpejt kalonte dita
Në ara, fusha e livadhe
Duke punuar kështu u rrita.

Me bagëti kur dilnim në mal
Dita kalonte për mrekulli
Luanim lojëra të shumëta
Më pëlqente kur luanim “gjita” me fëmijë.

Luanim “gurapesh” e “symbylltas”
Shpesh harronim dhe bagëtinë
Kur mëshifeshim nëpër shkurre afër
Nuk shihje më asnjërin në lëndinë.

Tash vizitoj shpesh ato vende të bukura
Ku heshtja gjitha i ka kaplu
Nuk sheh asnjë fëmijë atje
Apo bagëtinë në hije duke mrizu.

E ëmbël ishtë ajo kohë rinore
Apo ndoshta vetëm mua më duket kështu
Sot në këtë moshë kujtoj me nostalgji
Duke ecur nga dalë atyre shtigjeve nga kam kalu!