Rrëfimi i Drenushe Çabiqit

Teksti, muzika dhe interpretimi : Demir Krasniqi

Kujtojmë datën e 7 Prillit , të vitit Nëntëdhjetë e nëntë –
Kriminelët e serbofilit , kishin bërë një krim të rëndë !
Një grup forca serbë ushtarë , kriminel , çetnikë , armiq –
Kishin mbërri n’ fshatin shqiptar , që e kish emrin Çabiq !
Kishin hy brenda n’ shtëpi , në një familje shqiptare –
Tmerrin n’ bark ia kishin shti , kësaj Drenushës – 6 vjeçare !
Kishin bërë krime e trishtime , pa mëshirë n’ këtë vajzë të re –
Hiq pa frikë , as pa mallkime , njërën dorë ia kishin pre !

Kujtojmë ditën e 7 Prillit , të vitit Nëntëdhjetë e nëntë –
Ishte ditë e zezë , e kobshme , ditë trishtimi shumë e rëndë !
Drenusha , pos dhimbjeve për humbjen e nënës dhe vëllait –
Rëndë ballafaqohej me dhimbjet fizike të krahit !
Nga plagët e minahedhësit që iu kishin shkaktuar –
N’ moshën gjashtë vjeçare krahu iu kishte amputuar !
Drenusha e Çabiqit , vdekjes që i ka shpëtuar –
Bashkë me burrin dhe fëmijët n’ Francë është duke jetuar !

Në Çabiq , fati i Drenushës , nuk mund të harrohet fare –
Ajo n’ periudhë të luftës kishte qenë veç gjashtë vjeçare !
Për shkak t’ disa minahedhësve që mendonte se janë lojëra –
Nga lëndimet e shkaktuara iu kish amputuar dora !
Për shkak të dhimbjes fizike , Drenusha qante pa pra –
Se gjatë luftës i vdiqën nëna dhe i vetmi vëlla !
Drenusha ka humbur dorën mu në moshën gjashtë vjeçare –
Ishte sinonim i dhimbjes së mbarë popullatës shqiptare !

N’ atë tragjedi të 7 Prillit , të vitit Nëntëdhjetë e nëntë –
Drenusha e humbi krahun , vëllain e vetëm me gjithë nënë !
Me minahedhës forcat serbe me çetnikë edhe ushtarë –
Edhe 10 persona tjerë civilë i kanë vrarë shqiptarë !
Kështu gjithmonë pësojnë shqiptarët , pa pasur kurrë hak , as hile –
Bëhen në fshatin Çabiq 12 viktima civile !
Sot Drenusha e martuar , në Francë me fëmijë jeton prore –
Me ata që janë kujdesur për gjendjen e saj shëndetësore !

Gjilan, më 05.06. 2020 v.