Përmbledhje me poezi të zgjedhura nga Anton Marku

QIELL, ATDHEU IM

Viteve me shumë e pak zero
në dyert e njerëzve
engjujt trokasin

para hedhin gurin
dhe nisen lartësive

kot dhomave ngujohen
zvarranikët

deshëm apo nuk deshëm
ftesës sate
nuk mund t’i thuhet jo

dje si sot
sot si nesër

tek Ti shpiejnë
të gjitha rrugët
Hyj.

GOZHDUAR NË TË DJESHMEN

Dje ishte më mirë
ai ishte aty

sot
një grua
u zgjua e ve

e përhumbur
u mundua
tu jape jetë
çasteve të fundit me të

copëzat e mbetura
t’i mbledh

një flutur
zuri vend
mbi fustanin e saj të zisë

gjumi i zuri
pranë varrit të tij

vajtose e bënë
kokë më kokë.

KUDOQOFTË

Dritë
pa hije

fshehur
në mjegull

jetës i dhuron
lule të bardha

një qiri
afër teje
ndriçon

vajton shpirtin

diku.

VJESHTË NË VARREZA

një shqiponjë e zezë
dy kuaj të kuq
tri lule të bardha

pas një qerre

mbi të
një aktivol i hapur

edhe sot
kostarët
kanë përvjelur mëngët

mes drunjëve
presin dritën

në mijëra copëza.

PËRGJITHMONË

Edhe kur
të jem larg
mos e shuaj
dritën

lëre natën
të digjet

zemra jote
në timen rrahë

derisa
shpirti të këtë frymë.

FLOKËKALTRA

Mëngjesi hodhi
një copë drite
në det

larg nga bregu
anije e bardhë
lëkundet valëve

një zog i zi
hap krahët
mbi ujëra ecë

dritare e hapur
përplaset nga era

nata
ju dorëzua shiut

mbi mur
u shtri
hije e huaj

shpirti
në trupin e saj
u dridh.

VITET E DRITËS
(Kryetrimit-Gjergjit)

Nga lindja në perëndim
rrokullise gurin

tokës së të parëve tu
mbi zjarr ece

prushin e flakës së shuar
mblodhe atdheut

u miqësove me shiun
mur kështjelle u bëre

vetëtimave u preve rrugën
sa herë u takuan
qiellit mbi ty

me fytyrë nga deti
diellit i fole

një dimri të madh
era të zgjati dorën
të prekësh retë

kohës i plasi buza
liria u zu peng
mes shkëmbinjëve

pesë shekuj.

LIRIA

Të jesh i lirë
do të thotë
të miqësohesh me shiun
pa pasur drojë
nga vetëtimat

sot
të nesërmes
t’i japësh shpirt

të kapërcesh vetveten
e prapë të hysh
në lëkurën tënde

asnjë litar
të mos e lidh fjalën

erërave të shtëtitesh
e të mos mjaftoj koha

me jetën
të bësh dashuri çdo ditë

në shtratin e ëndërrave tua.

KRONISTI

Sylodhur
tërë ditën u end
fushës së mëllenjave

era e barti
mjegullave të murme

një ujk i bardhë
i dëftoi rrugën

tek lugu i thanave
takoi lahutarët

në pesë kroje
lagu buzët

në mbrëmje
darkoi me kalorësit
e ardhur nga larg

natës i mori erë

të nesërmen
u baltos jeta
dheut të kuq

vdekja u përkund
tokës së tymnajave

vajtoset zunë
vendin e vashave

dielli
u zhvendos diku tjetër

ujërave të mëdha u arratis

CV nga Anton Marku

Anton Marku, M.E.S, MA, Vjenë/Austri (anton.marku1@gmail.com)
Anton Marku u lind më 15 gusht 1971 në Gjakovë, ku kreu shkollën e lartë pedagogjike ‘‘Bajram Curri”-dega gjuhë dhe letërsi shqipe. Fakultetin juridik e përfundoi në Universitetin e Prishtinës, ndërsa në Universitetin e Vjenës magjistroi shkencat politike (studimet ballkanike dhe evropiane).

Ka nëntë vite që jeton dhe punon në Austri. Shkruan kryesisht poezi për të rritur, por dhe prozë të shkurtër. Deri më tani ka botuar tetë libra me poezi. Disa nga veprat e tij janë përkthyer edhe në gjuhën angleze, gjermane, rumune, ruse, arabe dhe kroate:

1. ‘‘Cikloni i dashurisë’’, (2000)
2. ‘‘Gjurmë mbi hije’’, (2002)
3. ‘‘Dielli i mesnatës’’, (2004)
4. ‘‘Vizioni blu’’, (2010)
5. ‘‘Në duet me vetveten’’ (2012)
6. ,,Du meine Stimme’’ (në gjuhën gjermane‘‘Ti, zëri im’’), (2018)
7. ‘‘Ishujt e Jetës’’ (2018)
8. ‘’Islands of life’ (në gjuhën angleze ‘‘Ishujt e Jetës’’), (2018)

Ai po ashtu është prezantuar edhe në disa revista dhe antologji me poezi dhe tregime të shkrimtarëve me origjinë të huaj që jetojnë në Austri, si dhe në antologji të krijuesve shqiptarë në mërgim.

Anton Marku është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, Lidhjes së Krijuesve Shqiptarë në Mërgatë, Lidhjes së Shkrimtarëve të Austrisë, i PEN Klubit të Austrisë, Organizatës së Autorëve të Austrisë-IG, i Klubit letrar ‘‘Gjon Nikollë Kazazi” të Gjakovës si dhe i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Krijuesve Shqiptarë në Austri ‘‘Aleksandër Moisiu’’./rajonipress/