Nora e Kelmendit – legjenda e Malësisë

Nga Demir Krasniqi

Hej, çiftelinë nuk e lëshoj prej dorës –
Një këngë t’ bukur t’ ia këndoj Norës !
Heroinës së Kelmendit –
Para burrave të Kuvendit !

Vuçi Pasha , fjalë ka qua –
Kush të donë me m’ u dorëzua ,
Kam me e falë pa e dënua ,
Dëmshpërblim kam me i pagua !

Kelmendi me ato kreshta –
Pat shumë trima dhe trimëresha !…
Ndër ta ishte malësorja Nora –
Trimëreshë ma e bardhë se bora !

Kësaj malësoreje të Malësisë ,
Zoti përveç bukurisë –
Ia kishte falë trimërinë ,
Largpamësinë dhe zgjuarsinë !…

Gjatë sundimit të osmanlisë –
Kelmendi luftoi për mbrojtje t’ Malësisë !
Kelmendasit nuk kursenin jetën ,
Por varfëria dhe i ftohti e bënin të vetën !…

Një ditë , n’ Kelmend u hap fjala –
Vuçi Pasha ka qua t’ fala :
“ Kushdo që do të dorëzohet –
Do të falet , nuk do t’ dënohet !…

Qoftë ai burrë , apo qoftë grua ,
Dëmet n’ luftë çka janë shkaktua –
Ai njeri do t’ dëmshpërblehet
Dhe ndaj tij do t’ pushojnë ndjekjet !”

Për marrëveshje me atë Vuçi Pashë –
Kelmendasit do t’ia çojnë një vashë !
Vajzën më të bukur të kësaj zone –
Që do t’ thyej ligje dhe zakone !…

Mblidhen burrat , n’ prezencë të vashës –
Për t’ vendos si t’i përgjigjen Pashës ?!
Ngrihet Nora dhe iu thotë :
“O , ju burra , mos flisni kot !…
Vëllezër , motra t’ vuajtur prej halleve –
Unë , nuk jam ma e bukura e maleve !
Por , do t’ shkoj tek Vuçi Pasha –
T’i tregoj se si flet vasha !…

T’ kuvendoj siç ka kërkuar –
Asnjë pikë pa u frikësuar !
Vëllezër , motra po ju thamë –
Unë , nuk di çfarë fati kam !…

Por , u betohem për këtë kokë ,
Për këtë qiell e për këtë tokë ,
Se e virgjër po shkoj t’ rrëfehem
Dhe e tillë , unë do të kthehem “!

Ditën që vendosi për t’u përgatitë ,
T’ shkojë tek Vuçi Pasha , për t’i bërë vizitë –
Zgjedh veshjen më t’ bukur si edhe stolitë ,
Që kur t’ shkojë te Pasha , ajo të bëjë dritë !

Nora, ishte trime dhe nuk kishte frikë ,
Por , në brez e mori me vete një thikë !
Me vete e mori një thikë t’ hollë e t’ gjatë –
Që t’i tregojë Pashës , se çka mund t’ bëjnë gratë !…

Drejt te kampi turk , Nora kishte shkua –
Me rojën e kampit kishte bisedua :
“Kam ardhur , me Pashën dua me u takua –
Lidhur me marrëveshjen për të bisedua !”

Pashai, e pret Norën , më shumë prej kënaqësisë –
Mendja i turbullohet krejt prej bukurisë !…
Kështu për marrëveshjen fillojnë bisedimet –
Pashai , do t’ bindë Norën , që t’ bëhen dorëzimet !…

Nora e Kelmendit , kjo trimëreshë me emër –
Shpejt ia nguli thikën Pashës mu në zemër !
Fjalimi i Pashës , në gojë shpejt iu tha
Dhe ai , as që mundi t’ pëshpëriste ma !

Nora , për të ikur , shpejt e shpejt nxitohet –
Fare pa u vënë re , nga kampi turk largohet !
Shkoj që kelmendasve t’ u japë lajm me za –
Se Pashai i turqve nuk është i gjallë ma !

Prej atëherë – deri sot , shumë kohë ka kaluar ,
Por , Nora e Kelmendit kurrë nuk është harruar !
Ajo është e gjallë në faqe t’ historisë –
N’ bazë të zgjuarsisë dhe të trimërisë !

Kudo flitet shqip mbi trevat shqiptare –
Do të jenë krenarë me Norën legjendare !
Nora e Kelmendit , në fushën e trimërive –
Iu dha leksion ushtarëve t’ osmanlive !

Gjilan, më 18.12.2016. Demir Krasniqi