Një Serbi shumë larg BE-së

Nga Vjosa (Osmani) Sadriu – Nëse dikush ende ka shpresuar se Serbia ka ndryshuar qasjen, se ajo vërtetë beson në parimin e fqinjësisë së mirë dhe vepron për të arritur këtë fqinjësi, se ajo dëshiron dhe punon për paqe e jo për luftë e dhunë, se ajo e dëshiron Evropën duke përqafuar parimet e standardet evropiane të respektimit të fqinjëve, të demokracisë, të lirisë e sigurisë, u dëshmua se e kishin shumë gabim mbrëmjen kur u zhvillua ndeshja e futbollit në mes të Shqipërisë dhe Serbisë. Si duket, shpresat më të mëdha se Serbia ka ndryshuar ishin pikërisht të Bashkimi Evropian dhe kjo u tregua nëpërmjet një deklarate tejet joprofesioniste nga Maja Kocijancic, zëdhënëse e Baroneshës Ashton (EEAS).

Kjo deklaratë, që fatmirësisht nuk gjeti përkrahje nga zyrtarë të tjerë të BE-së (së paku jo publikisht), tregoi se sa joparimore nganjëherë mund të jetë politika e Bashkimit Evropian dhe standardet e dyfishta që i zbaton në raport me shtetet që synojnë BE-në.

Deklarimi se institucionet e sigurisë së Serbisë ishin sjellur në mënyrë profesionale tregon jo vetëm injorimin e situatës në terren, por edhe një besim symbyllazi ndaj autoriteteve të Serbisë, të cilat në vend se të mbronin lojtarët e Shqipërisë, u bënë pjesë e sulmeve ndaj tyre si në fushë, ashtu edhe pas strehimit në tunel drejt zhveshtores. Deklarata zyrtare e Federatës Shqiptare të Futbollit (FSHF) ka treguar për rrethana tejet të papërshtatshme të sigurisë qysh nga momenti i arritjes së ekipit shqiptar në aeroportin e Beogradit, ku pak a shumë trajtoheshin si terroristë, gjatë lëvizjes së autobusit për në vendin ku do të zhvillohej ndeshja, si dhe sulmet verbale e me objekte të ndryshme të forta (përfshi fishekzjarre) në fushë. Prandaj, pavarësisht asaj se a do të lëshohej fluturakja me flamurin dhe hartën e Shqipërisë etnike, kjo ndeshje ishte e destinuar të ndërpritej për shkak të dhunës së huliganëve serbë në bashkëpunim me autoritetet serbe të sigurisë.

Se Serbia e ka dhunën si mjet kryesor të veprimit të saj u dëshmua edhe disa ditë pas, ku huliganë të ngjashëm, që mund të kenë qenë edhe të njëjtit që u përfshinë në incidentet e ndeshjes Shqipëri-Serbi, nxitën dhunë në stadium në një ndeshje mes dy ekipeve serbe dhe djegën flamurin shqiptar. Fatkeqësisht, këta huliganë, i takojnë një gjenerate të re, pra gjeneratës nga e cila pritet një ndryshim i qasjes dhe lënia pas e të kaluarës së shëmtuar dhe luftërave që ishin shkaktuar nga Serbia. E ardhmja evropiane e Serbisë është në duart e njerëzve të tillë, të cilët thërrasin për vrasje e zhdukje të shqiptarëve e kroatëve, pra të fqinjëve të tyre. Këto klithma të fuqishme nga i tërë stadiumi dhanë përgjigje të qartë se si e sheh Serbia veten si pjesë të BE-së. Prandaj, të gjithë ata që bëjnë vlerësime objektive të kritereve për anëtarësim, ku kriteri i fqinjësisë së mirë është esencial, e kanë kuptuar se kjo Serbi është shumë larg BE-së.

(Autorja është anëtare e Kryesisë së LDK-së dhe deputete në Kuvendin e Kosovës. Ky artikull është shkruar ekskluzivisht për Tribuna)