Një fabrikë e paditurisë

Nga Lumir Abdixhiku – Individë të paditur, nga kompleksiteti i përjetshëm i të qenit inferiorë, kishin vendosur një ditë të kapnin dijen me gjoks. Donin prestigj, autoritet e respekt; donin, të shkretët, siç ua merr mendja, të kapnin atë çfarë s’kapet pa mund e pa mend. Filluan me universitet e vazhduan me të mesme, me fillore e parashkollorë. Të paditurit u bënë profesorë, arsimtarë e mësues, u bënë edukatorë. Dhe kështu nisën fabrikën e paditurisë.

-1-

Ka pasur gjithmonë një idealizëm e një përpjekje për bërje mirë, sa herë që është folur për arsimim. Ndoshta idealizmi rridhte si nevojë për t’iu kundërvënë të padrejtave ndaj shqiptarëve këndej, prandaj dhe kultivuam arsimim