Njazi Kadriu – trimi i Ramabuqës

Ato male t’ Hashanisë, Kanë rritë trima të lavdisë, T’mbrojnë Kosovën tonë Lindore, T’ mos i lëshojmë vatrat prej dore !

Djem të pushkës, sofra t’bukës –
Ka dhanë fshati i Ramabuqës !
I tillë ishte Njazi Kadriu –
Për Atdhe një jetë e shkriu !

Burrë mikpritës dhe bujarë ,
Shëmbëlltyrë si arsimtarë ,
Shëmbëlltyrë si veprimtarë ,
Shëmbëlltyrë si atdhetarë !…

Bishat sllave ardhë nga malet –
S’ mund ia thyen idealet !
As burgosjet , as torturat –
S’ kanë fuqi t’i trembin burrat !

Njeri i fjalës dhe i besës –
Ishte shembull i qëndresës !
N’ barrierat e njerëzisë –
Ishte shembull i drejtësisë !

Kishte forcën e Anteut ,
Dashuri t’ madhe ndaj Atdheut !
Larg shikonte syri i mësuesit –
Me urrejtje ndaj pushtuesit !

N’ shpirt e kishte Hashaninë ,
N’ zemër kishte Shqipërinë !
Për Shqipëri dhe për shqiptarë –
Ndriçoi rrugën si fanar !

I madh ishte shpirti i tij –
Frymonte veç pastërti !
N’ gjene kishte veç drejtësinë –
Që t’ luftonte padrejtësinë !

Kështu luftoi Njaziu trim –
Deri n’ vdekje me këtë qëndrim !
Nuk iu bë servil pushtuesit ,
Nuk iu vu n’ shërbim poshtëruesit !

Uron zemra e çdo të riut –
Lavdi veprës s’ Njazi Kadriut !
Shpirti i tij – dritë e gjithësisë ,
N’ piedestal të pavdekësisë !

Gjilan, më 06.11.2014. Demir Krasniqi