Me sandalet e luleve

Poezi nga Avdush Canaj

Sot kishte veshur pranverën
me sandalet e luleve.
Vetë pranvera ishte.
Më buzëqeshi
vetëm mua në klasë,
e syrin ma shkeli yllërisht
me gjithë kaltërinë e detit!
Diçka e bukur ndodhi pastaj
pas mësimit,
e ëmbël
diçka,
si në ëndrra,
te portat e dritës.
Kam arsye të fluturoj
lart,
shumë lart,
si zog i qiellit.