Mandrica – fshat me origjinë shqiptare në Bullgari

Teksti, muzika dhe interpretimi : Demir Krasniqi

Në Republikën e Bullgarisë , është një fshat i shqiptarisë –
Që e ka emrin Mandricë , n’ te gjithmonë shkrepë Diell e dritë !
Ah, Mandricë, ah Mandricë , e lusin Zotin , për çdo ditë –
Ah, Mandricë, ah Mandricë, gjithmonë paq ti , Diell e rritë !

Mandrica është qendër fshatare që shtrihet në Bullgari ,
Por , që historinë e ka shqiptare , të përcjellë sipas fati !
Sot, ka vetëm 75 banorë , që jetojnë duke u shkri –
Kujtimet i kanë të zbehta për fillimet e këtij fshati !

Sulltana Gramenova , thotë këto toka janë falje t’ moçme ,
Nga sunduesi i vjetër i kohës së Osmanlisë –
Pasi kishin ndërtuar një xhami në Edrenën e sotme ,
Që dikur moti quhej Adrianapolis !

Si shpërblim për punën e mirë e të mbarë –
Fituan të drejtën për t’u vendosur në Mandricë me vila !
Thuhet se në 1636 erdhën banorët e parë –
Bazuar në mbishkrimin në varrezat e kishës Shën e Diela !

“Përpara 400 vjetësh , kanë ardhur këtu nga Korça –
Këta banorë shqiptarë , që u thoshin arnaut !
Erdhën këtu – gjetën Mandricën , që s’i gjendej askund shoqja –
Mbarë e mirë e filluan jetën , hiq pa e pasur asnjë tutë !

Shkuan n’ qytet t’ bëjnë një xhami , për t’ bërë lutje , për t’ pas dritë –
Atë xhami e bënë shumë shpejtë në mënyrë shumë të bukur !
Pastaj turku , n’ shenjë mirënjohje iu ka dhënë vendin Mandricë ” –
Thotë Sulltana Gramenova , shumë e gëzueshme dhe e lumtur !

400 vjet histori t’ këtij fshati , ruhen n’ Kishën Shën e Diela ,
E cila sot nuk e ka asnjë prift të kësaj anës !
Banorët thonë vijnë nga i herë , si n’Pranverë bilbilat ,
Për te kujdeset Gramenova e cila edhe i bien kambanës !

Shqipja në Mandricë është folur me dialektin Korçarë –
Ajo është ruajtur në këtë fshat , shumë pastër brez pas brezi !
Por, ajo kurrë nuk është shkruar me alfabetin tonë shqiptarë –
Dhe kjo padrejtësi shqiptarëve , zemrat flakë gjithmonë ua ndezi !

“Sigurisht është impresionuese , e lavdishme veç e veç ,
Si kanë arritur ta mbajnë e ta ruajnë atë gjuhë fati ?!
Kur mendoj nga ana tjetër , mua po më vjen shumë keq –
Që po e shohim zvogëlimin , shpopullimin e këtij fshati !

Sepse gjithnjë në këtë fshat ne , gjetëm shumë njerëz të moshuar
Dhe kam frikë se shqipes së folur , dita – ditës po i vjen fundi !?
Kultura edhe zakonet , gjithnjë po shkojnë duke u shuar –
Qoftë përzierjet me bullgarë , apo të tjerë prej katundi !”

Thotë Donika Hoxha , ambasadorja shqiptare në Bullgari ,
Që nukkursenkurrë asgjëpër kulturë e dituri !
Që gjithmonëështë e brengosur për gjuhë shqipe dhe shqiptari –
Që shqiptarët ta kalojnë jetën në kënaqësi dhe lumturi !

Ivajllo Petrov , është ndër të rinjtë e fundit që përmes investimit –
Në Mandricë , e ka vendosur që ta shkrijë tërë pasurinë !
Gjuhën shqipe ta kultivojë përmes kulturës dhe turizmit –
Në përpjekje për të mbajtur ende gjallë historinë !

Gjuhën shqipe ta mbajë gjallë , përmes formave turistike ,
Madje , dhe hotelit të tij , i ka vu emër shqiptarë –
Edhe pse emri është shkruar me ca shkronja cirilike :
“Bukor shtëpia” ( Shtëpia e bukur ) ,ai është guximtarë !

“Nëna ime është nga Mandrica – nga ky fshat për bukuri ,
Unë jam rritë n’ fshatin Mandricë , ku e kam pa Diellin dhe dritën !
Fëmijërinë e kam kaluar këtu gjithmonë me lumturi –
Prandaj jam aq fort i lidhur emocionalisht me Mandricën !

Kur isha i vogël , fshati Mandricë ishte shumë i gjallë –
Këtu jetonin shumë njerëz edhe kishte shumë fëmijë !
Me kujtohet biblioteka lokale që ishte mrekulli e rrallë ,
Furra e bukës shumë të mirë , si për t’ vjetër, si për t’ rinj !

Spitali , shërbimi i urgjencës mjekësore , kabineti i dentistit ,
Kishte shkolla fillore deri në klasën e tetë dhe tëmesme !…
Nxënësit vinin nga fshatrat për rreth dhe flinin n’ dhoma t’ konviktit ,
Sepse kjo ishte shkolla kryesore ku ndiqeshin mësimet e suksesshme “!

Gjilan, më 25.01.2021 v.
Demir KRASNIQI