Katërmbëdhjetë vite pa mësuesin e matematikës që la gjurmë në breza të tërë

Gjilan – Sot mbushen 14 vite nga ndarja nga jeta e mësuesit Sherif Salihu nga Pograxha e Gjilanit, njërit prej arsimtarëve më të respektuar dhe më të vlerësuar të kohës së tij, i cili me përkushtim, urtësi dhe profesionalizëm formësoi breza të tërë nxënësish përmes dijes, edukatës dhe shembullit të tij personal. Mësues Sherifi mbetet në kujtesën e familjarëve, kolegëve dhe ish-nxënësve si një figurë emblematike e arsimit, një pedagog i përkushtuar që i shërbeu me dinjitet misionit fisnik të edukimit, duke lënë pas një trashëgimi të çmuar vlerash njerëzore dhe profesionale që vazhdon të jetojë edhe sot në kujtimet e atyre që patën fatin ta njohin dhe të mësojnë prej tij.

I njohur për karakterin e tij të qetë, ndershmërinë, sinqeritetin dhe dashurinë e madhe për arsimin, ai mbetet në kujtesën e ish-nxënësve dhe kolegëve si një figurë emblematike e shkollës shqiptare, një mësues që matematikën nuk e shpjegonte vetëm si shkencë të numrave, por edhe si disiplinë të logjikës, punës dhe këmbënguljes.

Për vite me radhë ai ishte sinonim i përkushtimit në mësimdhënie, duke fituar respektin e nxënësve, kolektivit dhe komunitetit ku veproi. Ata që patën fatin të mësojnë prej tij kujtojnë një njeri të drejtë, të urtë dhe gjithmonë të gatshëm për të ndihmuar, një mësues që besonte se investimi më i madh në jetë është edukimi i brezave të rinj.

Në 14-vjetorin e ndarjes së tij nga jeta, djali i tij, Bujar Salihu, i cili jeton dhe vepron në Zvicër, e ka kujtuar të atin me fjalë prekëse, duke dëshmuar se koha nuk e zbeh mallin për njerëzit që kanë lënë gjurmë të pashlyeshme në familje dhe në shoqëri.

“Sot bëhen 14 vjet nga ikja jote. Edhe atë ditë si sot, binte shi. Katërmbëdhjetë vite pa ty, katërmbëdhjetë vite kujtim, mall e mungesë. Të kujtojmë çdo ditë, sepse ti jeton thellë në zemrat tona”, ka shkruar ai.

Mes emocioneve dhe kujtimeve, familja, miqtë dhe ish-nxënësit rikthejnë në mendje figurën e një mësuesi që la pas jo vetëm dije, por edhe vlera njerëzore, respekt dhe edukatë. Ai u largua fizikisht, por vazhdon të jetojë në kujtimet e atyre që e njohën, në sukseset e nxënësve që edukoi dhe në trashëgiminë morale që la pas.

Në një kohë kur shoqëria ka nevojë për modele frymëzuese, kujtimi për mësues të tillë mbetet një dëshmi se njerëzit e dijes nuk maten vetëm me vitet e jetës, por me gjurmët që lënë në zemrat dhe mendjet e brezave.

Lavdi kujtimit të tij dhe respekt i përhershëm për misionin fisnik që e ushtroi me dinjitet deri në fund./rajonipress/