Kah po shkon kultura jonë ?!

Në shekullin e universiteteve, Në lulëzim të fakulteteve, Në shekullin e interneteve, Në zhdukje t’ analfabetëve … Kah po shkon kultura jonë –

Sot , pak kush di t’ na shpjegon ?!
Këndojnë njerëzit me fakultet –
Çka këndojnë – s’ e dinë as vet ?!
Shqip po flasin , shqip këndojnë ,
Por, as vet nuk e kuptojnë ,
Se çfarë kënge po këndojnë –

Pamëshirshëm e deformojnë !
Dhe kuptimin krejt ia ndërrojnë –
Nga se kurrë nuk logjikojnë !
Tekst e ritëm ia sakatojnë ,
Melodinë keq ia gjymtojnë !…
Nëpër shekuj , ndër shumë vjet –
Shumë këngëtarë analfabet ,
Kanë këndua n’ fusha e n’ male ,

Kanë ruajt vlerat origjinale !…
Kanë ruajt tekstet dhe muzikën ,
Kanë ruajt veshjet dhe traditën !…
Çdo zakon e çdo kulturë –
N’ vendin tonë s’ janë përbuzë kurrë !

II.

Sot , gjithkush është duke këndua –
Nuk po mundemi me i dëgjua ,
Këngët duke i deformua ,
Edhe tekstet duke i shkurtua !…
Dikur moti është këndu’ :
“Po na vijnë kalajtë (kuajt) me dru !”…
Sot , këndojnë pa logjiku’ :
“Po na vijnë kalamajtë me dru ?!”
Dikur:”Vaporët shkonin rrethit t’ detit
Dhe po i çonin asqerët e mretit !”…

Sot : “Vaporët vijnë bregut t’ detit
Dhe po i bien asqerët e mretit ?!”…
Dikur këndohej një këngë ndër ne :
“Oh , kur ke qenë njëherë e re –
Ty, t’ kam pas n’ merak !
Oh, je e bukur se ke le –
Shtatin si bajrak !”…
Sot , kur kem gëzim e hare –
Nuk ia vëmë veshin aspak :
“A ke qenë ndo ‘i herë e re ,

A ke pas merak ?!”…
Para burrave n’ mes konaku ,
Nga sevdaja e nga meraku ,
Këndohej kënga që ngrohej gjaku :
“Karajfili e zambaku” !…
“Oh , karajfili e zambaku ,

Paskan çelë , oh, për bukuri !
Oh, sa m’ ka marrë malli për ty,
Se pa ty , oh, nuk mund të rri !”…
Kësaj kënge , djali i Sadikut –

Sot , kudo kështu ia thotë :
“Mori shkrepësa e Venedikut –
Ndizesh , kallesh si barot !”…
Sot , këngëtarët n’ kafehane –
Mihanën – na e banë Mejhane ?!
Këtë turqizëm s’e kuptojnë prore –
Se Mejhanja është Pijetore !

Këngëtari – bylbyl në mollë ,
Pijetorja – n’ këmishë të hollë !
Këngëtari – bylbyl në dardhë ,
Pijetorja – n’ këmishë të bardhë !
Këngëtari – bylbyl në lis ,
Pijetorja – po qëndisë !
Këngëtari – bylbyl në vesë ,
Pijetores – i kërkon besë !…
Në çdo këngë na hyni hilja ,

Kështu Selvi – na u ba Xhemilja :
“Moj Xhemile – zylyfet me rrema ,
Qysh na dogje , mori , t’u djegtë zemra !”…
Këtë këngë t’ vjetër plot hare –
Kështu e këndon gjenerata e re :
“Moj Selvije , e kujna je ?
-Jam e nanës , babës , ku kam le !”

III.

Në programe t’ televizorit –
Na argëtojnë me humor t’ zorit !
Javë pas jave , radhë pas radhe –
Reklamohet : “Hunda e Madhe!”…
Nuk ha bari ky milet –
Me qeshë me banalitet !
Kuptimin e “Hundës s’ Madhe” –
Edhe çobanët e dinë n’ livadhe !…

IV.

N’ televizionet tona , nuk pushojnë beterët –
Na i rikthejnë ashikët , na i rikthejnë dylberët ?!
N’ vend se në këto role , t’ angazhohen bija –
Burri i zi , n’ shami – vishet me dimija ?!…
Në ekrane t’ mëdha e në ekrane t’ vogla –
Popullit po i shitet edhe dushk për gogla !
Këto emisione po i këqyrim prej zori –
Populli e di mirë se çka është humori !

V.

N’ televizionet tona kombëtare –
Po skenohet “Oda Shqiptare” !
Nuk lanë skenë pa e çoroditë –
Çka s’ ka qenë te na kurrë traditë !…
Në këto oda burrash , ç’ është realiteti –
Shpeshherë na servohet amoraliteti !
Aty na servohet sana edhe talla –
Thua se shikuesit të gjithë janë budalla !
N’ mjedis t’ odës shihen ca kerre të drurit ,
Gardhiqe me thera t’ ngulura prej hunit !
Në odë shihen buçka , aty shihen kasa ,
Aty shihen trina , aty shihet kashta !…
Aty shihen qypa , aty shihen kënata ,
Aty shihen leka , po edhe rrëfata !…
Aty shihen sofra me kunguj t’ pa pjekur ,
Mysafirët e odës – femrat duke i prekur !…

Gjilan , më 28.09.2014. Demir KRASNIQI