Institucionet nuk parandaluan migrimin

Tragjedia më e madhe është se për herë të parë shqiptarët po migrojnë duke qenë vetëqeverisës, duke e pasur vetë vendin e tyre në dorë.

Më herët, tjetërkush e ka sunduar Kosovën dhe tjetërkush ka qenë i interesuar që shqiptarët ta lënë vendin.

Por, tani ky fenomen është i brendshëm dhe askënd nuk mund ta fajësojmë, thotë në intervistën për Radion Evropa e Lirë, sociologu Shemsi Reçica, profesor në Universitetin e Prishtinës.

“Menjëherë pas luftës, para 14 vjetëve, kur u krijua mundësia për t’u kthyer në Kosovë, qytetarët e këtij vendi, të cilët ishin të vendosur në Maqedoni, Shqipëri apo edhe në vendet perëndimore, me çfarë entuziazëm u kthyen, edhe pse e dinin se Kosova është e shkatërruar nga lufta dhe kushtet për ekzistencë ishin minimale. Mirëpo, atëherë njerëzit kishin shpresë se në Kosovë po krijoheshin kushte dhe rrethana të reja dhe se Kosova nuk është e okupuar dhe mund të jetojnë dhe punojnë normalisht pa u penguar nga askush. Por, tani pas 14 vjetësh të çlirimit… ata nuk kanë më shpresë se do të përmirësohet gjendja e tyre… Disa kanë humbur përjetësisht shpresën se mund të punësohen, për arsye se e dinë që për ta siguruar një vend pune, duhet ta ketë dikë që e përkrah. Ndërsa, kur kihet parasysh që shumica prej tyre vijnë nga vendet rurale apo shtresat më të ulëta të shoqërisë, bëhet gjithnjë më e qarët se ata nuk i përkrah askush”, thotë Reçica.