Iliriada e Ilirisë

Poezi nga Atdhe Geci

Jam lindur si krejt shqiptarët
në token e lavdisë së madhe,
në tokën e lavdisë së përgjakur

Jam rritur me prindër të mirë,
me gjyshër dhe me stërgjyshër
Në këtë tokë të gjithmonshme

Shkup jam prej 15 mijë vjetësh,
trashëgoj pellazgjinë dhe Ilirinë,
flakë po më digjet kraharori,nga
plagët e trojeve të copëtuara,
Iliridës e gjithandej Shqipërisë,
shqiptarët jemi kudo njëgjakësh,
për Shkup dhe Ohër i kam 100
lufta, dhe mbi dyqind kryngritje.

– Ah, dhé i atdheut tim, tokë me
flori dhe minerale ; shih si na
kanë shpërbërë gjysmë fitoret
e samari huaj më tall në shpinë,

– Atdhé, rëndë jam i poshtëruar
nga liria e munguar dhe fitorja
Shkup, zgjohu! Zgjohu, Tiranë
zgjohu, populli im i qytetëruar,
gjaku ynë lufton i burgosur
për t ́i vënë trojet nën një flamur.

Atdhe Geci – Dortmund, 2019