Ilaçi për kapsllëkun

Nga Milaim Shefkiu – Kaluan gati pesë muaj qëkur janë mbajtur zgjedhjet e 8 qershorit, ndërsa fjala “ngërç” “krizë” apo edhe “kapsllëk”, është bërë sintagma më e urryer për qytetarët e Kosovës. Duket, se edhe liderët e partive politike janë lodhë nga kjo situatë e zymtë dhe po shpresojnë për një zgjidhje gjatë kësaj jave.

Në opinion u tha se PDK-ja do ta marrë Kuvendin, ndërsa Blloku i katër partive – Qeverinë, një ndarje që apriori nuk ta mbushë mendjen se mund të jetë racionale.

Është pak e besueshme se Hashim Thaçi është i gatshëm ta marrë postin e kryetarit të Kuvendin dhe Bllokut t’ia lëshojë qeverinë. Si parti që ka dalë e para në zgjedhje dhe “me disa dërrasa mangët”, PDK-në nuk e josh ligjvënësi, por Qeveria, sepse edhe ashtu gara zgjedhore nuk zhvillohet se kush do ta drejtojë Kuvendin, por për projektin e qeverisë.

Në këtë kombinatorikë, Hashim Thaçi gjithmonë është i gatshëm ta japë postin e kryeparlamentarit për atë të kryeministrit, si në lojën e shahut, “e jep topin e merr princeshën”. Thaçi, i cili tri herë ka drejtuar qeverinë, ka predispozita që të bëhet edhe një herë kryeministër, edhe pse kësaj here gjasat i ka më të vogla, por duke i parë se sa infantilë në politikë janë kundërshtarët e tij, kjo nuk është hiç larg mendsh.

Aktualisht PDK-ja është në një pozitë shumë më të favorshme se sa katër partitë e koalicionit paszgjedhor LAN-V. Ajo e ka të drejtën autonome për kryetar të Kuvendin dhe mbi këtë bazë po e mban “për kopreshi” edhe vazhdimin e seancës konstituive të Kuvendit. PDK-ja ua ka rikujtuar rivalëve, se nuk ka seancë pa marrëveshje…

Partitë e Bllokut kanë ardhur në një stad, sa nuk e kanë çare pa lëshuar pe, ose për postin e kryeparlamentarit ose të hyjnë në bashkëqeverisje me PDK-në. Pas pesë muajve e kanë kuptuar se Hashim Thaçi nuk po ecën në këmbë si “pelegrin” dhe nuk e ka ndërmend të dorëzohet nga lodhja, siç pretendonte Ramush Haradinaj.

E tash kur e kanë kuptuar se s’ka shteg për dalje, Blloku është i gatshëm ta sakrifikojë postin e kryeparlamentarit, me qëllim që ta bëjnë qeverinë, por PDK-së i janë rritur ambiciet – ajo e do Kryeministrin.

Edhe në këtë lojë, PDK-ja dëshmoi se ka politikanë “dipllomata”, që dinë ta dredhin e ta zhdredhin. Ajo tashmë nuk po e thërret as vazhdimin e seancës inauguruese, pa një marrëveshje paraprake që nënkupton koalicionin qeveritar ose dhe shkuarjen në zgjedhje të jashtëzakonshme. Madje Thaçi e ka kuptuar se tre liderët e Bllokut nuk janë të gatshëm për zgjedhje, në çdo takim po ua përmend “zgjedhjet”.

Mirëpo, të gjithë janë të të njëjtit mendim se këtij “kapsllëku” i ka ardhur fundi. Populli është më pak fajtor, se këta pesë burra po e mbajnë peng një shtet, për ambiciet e veta subjektive. Po them se populli është më pak fajtor, sepse një pjesë të fajit e ka edhe ai, që ua ka besuar të ardhmen e vetë këtyre liderëve.

Ndryshe, premtimet janë se këtë javë do të zbërthehet ekuacioni me dy të panjohura, ndërsa në këtë zallamahi partia më e “lagur” do të dalë LDK-ja, e cila si gjithmonë në historinë 15-vjeçare të Kosovës po bëhet “kurban” për vendin.

Ajo ka lëshuar pe edhe atëherë kur i ka fituar gjysmën e deputetëve duke e bërë Bajram Rexhepin kryeministër, ka lëshuar pe duke e bërë kryeministër Ramush Haradinajn me 8 për qind të votave, ka bërë koalicion me rivalin e përbetuar – PDK-në, duke e bërë Hashim Thaçin kryeministër, e duket se prapë ajo po lëshon pe. Kjo mund të konsiderohet joracionale, sepse nëse PDK-ja dhe AAK-ja e bartin një pjesë të bagazhit të sakrificës së luftës, është mirë të reflektojnë edhe në paqe, duke ia lehtësuar pak punën LDK-së. Ndryshe nëse nuk reflektojnë të gjithë nga pak, ilaçi nuk do ketë efekt në këtë “kapsllëk” sui-generis.