Gjëmë po bëjnë fshatrat malore

Gjëmë po bëjnë fshatrat malore – Qysh na lanë kështu mbas dore ?! Dalë nga dalë ikën banorët – Mbetën shkretë shtëpitë,oborret !…Përjetuam vuajtje e tmerr –

Nëpër shekuj na lanë n’ terr !
N’ vatrat tona s’ kishte dritë –
Për gazepi jemi rritë !…
Nëpër fshatra të Gollakut –
Jemi rritë me dritë t’ oxhakut !

Rrallë ndokush në oda t’ burrit –
Kishte llamba të vajgurit !
Kur e panë se banorët ikën –
Ngritën shtyllat elektrike !
Sot , n’ këto shtylla elektriku –

Po troket veç qukapiku ! …
Shumë kanë vuajt malësorët e shkretë –
N’ rrugë të largëta deri n’ qytet !
Herë n’ Gjilan e herë n’ Prishtinë –
Duke i bartë barrët mbi shpinë !
Kodër m’ kodër , mal me mal –
S’ kishte rrugë se kah me dalë !

Me kuaj e me gomarë –
Kanë bartë miell , kanë bartë barrë !
Nëpër rrugë me shumë mundime ,
Shkonin larg për furnizime –
Për t’ iu sjellë ushqim familjeve ,

Për t’iu blerë veshë-mbathje fëmijëve !…
Edhe nuset kur i kanë marrë –
Me kuaj e me gomarë !…
Rrallë kush kishte kerre t’ drunjta ,
Gëzimit – vend s’ i linte vuajtja !

Kur s’ mbet kush ma në këtë vend –
Vonë , dikujt i ra ndër mend !
Rrugë asfalti të shtrojnë kah bjeshka –
N’ to t’ shëtisin gjarpërinj e breshka !…
T’ kishin pas këto fshatra dritë –
Kush prej tyre s’ kishte ikë !
T’ kishte dalë me kohë asfalti –

Do t’ lulëzonte buka e mjalti !
Nuk do t’ shkonte askush n’ qytet ,
Nuk do t’ ikte askush n’ kurbet !
Nuk do t’ mbetej Malësia e shkretë –
Do t’ bëhej parajsë e vërtetë !

Gjilan, më 06.08.2014. Demir Krasniqi