Gjaku në grevë (Prozë poetike)

Aty, te Sheshi i Republikës, pi kafenë e mëngjesit. Rri vetëm. Pranë meje s’kalon njeri, apo vetëm unë s’i hetoj, s’ua ndiej praninë.

Kushedi!
Njëmend, është për t’u habitur… apo jo?
Ja, dhe sot pi kafenë e mëngjesit aty, në të njëjtën tryezë dhe mbase prapë do të vijë pikërisht aty për ta rikujtuar në heshtje historinë time të vogël. Apo, për ta rivizatuar gjeografinë time të zhdukur. Në njërën dorë mbaj librin e shenjtë, në dorën tjetër kurorën e artë të dashurisë.
Cila peshon më rëndë, a nuk më thoni, o njerëz të mirë?
Dua të iki, por jo. Gjaku nuk më lë. Ai bën grevë urie; kërkon të rrjedhë në të gjitha pjesët e trungut etnik!
Por, si, si, Perëndi?!

Ramadan Mehmeti