Fshati im në TV

E Diel, Njëzet Prill, Tetëdhjetë e Gjashtë – TV – Prishtina
Në fshatin tim bënë reportazh.

Kamera
Ngjitet përpjetë mbi male,
Kalon mbi shpate –
Pushon mbi një kodër ,
Fjala e gazetarit gërshetohet
Me film në një kuadër .
Sytë e mi para ekranit –
Bëhen katër !

Kuadri i parë:
Një rrugë e gjatë,
E mundimshme ,
Gjarpërore –
Me kthesa të shumta
Mbi brigjet kodrinore .
Një grup gazetarësh
Mysafirë janë nisë ,
Ajo i shpie thellë
Mu në zemër të Malësisë .
Si nuse e stolisur –
Dukej kjo Malësi !
Bukuri e rrallë –
Plot me begati !
Sa e këndshme dukej
N’ ekran kjo natyrë
Dhe fshatarët e mi –
Shikohen në “pasqyrë”!
Tok nëpër këtë rrugë ,
Shtegtojnë kujtimet e mia –
Deri në vendlindjen e shtrenjtë,
Ku më mbeti fëmijëria !…

Kuadri i dytë :
Dhe hop!
Kamera mu në majë të fshatit tonë:
-Mu në oborr të shkollës , ku kënga jehon,
– Mu në bibliotekë , ku nxënësi lexon ,
– Mu në ambulancë , ku mjeku shëron ,
– Mu para shitores , ku shitësi tregton ,
– Mu në Zyrë të Vendit , ku lindjet shënon ,
– Mu n’ ara të fshatit , ku bujqit lëvrojnë ,
– Mu në kope delesh , ku qengjat blegërojnë ,
– Mu në faqe mali , ku shtëpitë tymojnë …
– Mu në brigje shkëmbi – shtyllat elektrike ,
– Mu në ballë të odës – një “kuti magjike”,
– Mu në oda burrash – ku shtrohet mikpritje ,
– Mu në ballë t’ oxhakut – plak zemër fisnike !…
Dhe syri i kamerës prapë përmbi kodrinë –
Atje ku mësuesit mbjellin diturinë !
Me këngët e shkronjave –
Fëmijët rritën n’ këto male ,
Me krahë të shqiponjave
Dhe me abetare .
Dashuri në zemër –
Dituri gjithë fare .
Atje ku rinia –
Lëvrojnë diturinë !
Si lastarët rriten –
Këndojnë lumturinë !…

Kuadri i tretë :
Dhe ja –
Para kamerës sot:
Bujq e punëtorë ,
Brinjë e blegtorë ,
Arsimtarë e shkollarë ,
Teknikë e zyrtarë ,
Agronomë e mantel bardhë ,
Pilotë e ushtarë…
Të gjithë si në një fole –
Janë mbledhur tok !
Mbi faqet e mia –
U rrokullisën ca lot !
Lotët rrokullisen –
Nga vala e mallëngjimit !
Nuk janë lot të dhembjes ,
Por janë lot të gëzimit !
Prej kënaqësisë që ndjeva –
N’ këtë rrugë të përparimit !

Kuadri i katërt :
Syri i kamerës ,
U fut ndër zabele –
Një bari me fyell
Dhe një tufë me dele !…
E shikoj me ëndje ,
Grigjën, atë bari –
Ashtu si dikur ,
Unë kur isha fëmijë !…
Kuadri i pestë :
Kamera pa u lodhur ,
Mbi male trupon –
Çdo gjë më të bukur ,
Syri i saj xhiron !…
Dhe ja Xha Bajrami *1)
Me një plis dhe shall –
Fare “pa koncept”,

Ai i flet ca fjalë !…
Me jone burrërie ,
Që shkrepnin si strall !
Syri vërr s’i bënte –
Këtij burri të rrallë !
Fliste për t’ kaluarën –
Sa shumë janë munduar !
Për luftërat me jetën –
Që kanë përjetuar !…
-Por, qe sot kuadro ,
Kem prej çdo strukture
Dhe shumë shpejt e reja –
Do t’ shkelë mbi t’ kaluarën !…
Fjalët e këtij plaku ,
Që s’i trembej syri –
Me mjeshtri i plotësonte
I riu – Zijadini *2) ,
Duke fol për planet
E një transformimi !…

Ai fliste me gjuhën
E zemrës së popullit ,
Që ta shohin dritën
Banorët e këtij truallit !
Për ambiciet , aspiratat
E t’ riut dhe plakut ,
Me gjuhën që flasin
Burrat e Gollakut .
Në oborr të shkollës –
I bien ziles Selmani !*3)
Para mikrofonit –
Veteran Limani !*4)
Nxënësit seç po nxisin –
T’ rreshtohen n’ oborr !
Shiko mësues Latifin *5) –
Me ditar në dorë !
Përballë shkollës s’ vjetër –
Një godinë e re ,
Lëshon shtat mbi male ,
Shkrepë dritë e hare !
Flet me admirim –
Drejtor Milazimi *6) :
“Me hapa gjigant ,
Po shkojmë kah arsimi !”
Të shëndoshë si molla –
Ngarendin fëmijët !
Shikojnë kah kamera –
Nuk ia ndajnë shikimet !
Në kokat e tyre ,
Ëndrra lindë për herë –
T’ bëhen kameramanë ,
Gazetarë, spiker !…
Të bëhen teknikë,
Minatorë, shoferë,
Të bëhen pilotë,
Doktorë, inxhinierë !…
Ëndërrimet e tyre –
Synim kah dituria !
Që në një të ardhme –
Të shkrepë dritë Malësia !
Dhe prapë një grusht lotësh
Mbi faqe rrokullisa –
Kur i pashë rrugicat ,
Hapat ku i nisa !
Aty ku fillova
Të luaj e këndoj ,
Aty ku fillova
Të shkruaj e lexoj .
Aty nën dritë prushi ,
N’ atë kasolle me kashtë –
Ku prindërit , mësuesi ,
Gjithmonë më kanë dashtë !
Më Njëzet të Prillit ,
Në Tetëdhjetë e Gjashtë –
TV – reporteri ,
Bënte reportazh !

*****Sqarim :
Këtë poemë, në shenjë kujtimi dhe nderimi, ia kushtova fshatit të vendlindjes sime, me rastin e shikimit të një reportazhi ekskluziv në Televizionin e Prishtinës (TVP), të përgatitur nga gazetari Bajram Smakaj, për emisionin “Bujku”, të emituar në TVP, më datën 20 Prill 1986.
Ishte hera e parë që shikova nëpërmes ekranit publik televiziv, një reportazh aq të bukur kushtuar fshatit tim – Tugjecit dhe emisioni i parë që u realizua në trevat e Malësisë së Gollakut.
*1) Xha Bajrami – ishte Bajram Pireva, shitës në shitoren e fshatit Tugjec.
*2) Zijadini – ishte Zijadin Krasniqi, ofiqar i Zyrës së Vendit në Bashkësinë Lokale të fshatit Tugjec.
*3) Selmani – ishte Selman Kosumi, punëtor ndihmës i Shkollës Fillore të fshatit Tugjec.
*4) Limani – ishte mësues veteran i Shkollës Fillore të fshatit Tugjec.
*5) Latifi – ishte Latif Krasniqi, mësues në Shkollën Fillore të fshatit Tugjec.
*6) Milazimi – ishte Milazim Matoshi, Drejtor i Shkollës Fillore të fshatit Tugjec.
Më 20.04.1986 . Demir Krasniqi