Fshati i braktisur

Ishte fshat i lumtur, Të gjithë ia kishin zili, Me vasha belholla, E me plot djem të rinj.

Në fushat e fshatit
Kulloste bagëtia,
Binte fyell i bariut,
Binte çiftelia.

Edhe rrugët e fshatit
Ishin plot bagëti,
Kishte një dyqan
Ku mblidheshin të rinjtë.

Po ky fshat malor
Shumë herë ka luftuar,
Oh, sot e braktisën
E lanë të vetmuar.

Nuk blegërojnë më qengjat
Nuk ka më bagëti,
Pyet fshati me të drejtë:
-Pse më latë në vetmi?

Me shekuj jetuam
Për shumë gjenerata
S’mbet njeri i gjallë
Pos shtëpitë e thata!

Arben Kurteshi