Dikush

Poezi nga Avdush Canaj

Dikush
mbjell urretje përditë
babi
rrit zambakë të bardhë
me plumba fjalësh
vret dikush e s`ndalet
buzëqeshja e babit çel
si lulet e blirit
edhe në sofër
leh qenqe dikush
mrekullia e babit
mbi kalin e haresë