Dhëndërit të kohërave

Poezi nga libri në dorëshkrim, “Vallzoj me Tokën”.

Fushave të blerta e maleve të bardha
fluturon shqiponja zogu ynë hyjnor
e bekuar hyjshëm nga zotat pellazg
ky zog i mbikëqyrë tre detëra; Jonin,
Adriatikun, Egjeun me ishuj e Morenë
Ky zog i paleolitit të hershëm pellazg,
u bekua nga i përjetëshmi zotave, nga
Perëndia Thoti i Atlantidës, dhe nga
Perëndia Keopsi, Aleksandri e Zeusi
Ky zog i lashtë sa njeriu dhe natyra
është shqiponja dykrerëshe e flamurit;
identiteti ynë i festave dhe i kremteve,
identiteti ynë i fuqisë dhe i fitoreve,
simboli i prejardhjes dh e riprodhimit.
Në fusha të gjelbra e male të bardha
Në ishuj të gjelbër e lumej ujëshumë
shqiponja është mbretëreshë e qiejve,
me të ne u identifikuam nëpër luftëra
me të vallëzoja me tokën, si me më të
dashurën, vallëzoja me të rënët, duke
u kënduar himnet e perëndive tona;
Muza më njohu me burrin e kohërave,
me dhëndërin e saj e të ardhmen e tij,
me hero të vetimave e të bubullimave
me gjeni të përjetshëm të mendimeve,
e me pakufishmëri të jetës njerëzore!…

Atdhe Geci – Dortmund, 23.12. 2018