Buena

Unë do të kërkoj fjalën që s´digjet, deri në frymën e fundit të jetës, deri në shpirtin e më të bukurës, deri në pambarimin e së përtejmes

Zemër, për një krijimtari ndryshe
unë e t´i bashkë do ta gërmojmë
në farën e zemërimit që s´flë, dhe
në farën e gjelbrimit të pafjetur

Në shpikje të ndjeshme bardhësie
ti do ma sjellësh foshnjën e fjalës
që të bukurën bashkë ta ndjejmë
me voglimat e më të magjishmes

Në paaftësitë për t´i parë ca gjëra
poezia s´pyet, shkon tej mendimit
nuk i mjafton të dehet vetëm, ajo
do dashurinë që fatin e ndryshon

Buena, kam një mendim për artin
fama s´është dhe aq elavdëruar
kemi një bashkëgjakësi dhimbjesh
midis asaj që e duami dhe jetojmë!..

Rrustem Geci – Dortmund, 2016