Biri im

Të rrita në luftë, Qëndrova n’ torturë, Tash më ike jashtë,
Kur u bëre burrë.

*********************
Ku mbet ajo ëndrra,
Që ëndërruam bashkë,
Kur ti më dhe besë
Se kurrë s’do të ikësh jashtë?
***************************
Të rrita me shumë mundime
E të bëra burrë,
Më ike me bus,
Frikohem që s’do t’ shoh më kurrë.
*******************************
Prandaj qani, ju, o fusha bleroshe
E ju, o male me gurë,
Është herë e fundit
Që e shihni këtë burrë.
***********************
Kur shoh njerëz të pa shpresë
Që ikin në mërgim,
Zemra më rrah shpejt
Mbushem me trishtim.
***********************
Janë nis në rrugëtim
Kanë marrë rrugë të gjata,
E prapa i lanë
Veç shtëpitë e thata.
************************
Rënkon tokë e lashtë:
-Mbetën vetëm gurët e thatë,
S’dëgjoj më aty zëra të gjallë,
Jam vend i pa fat.
*************************
Gjurmët dhe tragu i shputave
Rrugëve ka mbetur
M’dhanë besë, do të kthehemi
Se s’kemi nënë tjetër.
*************************
Pas vitesh një mëngjes
Filloi dielli të shndrit,
Dëgjova zëra njerëzish
Duke pëshpëritur.
**********************
Syve s’u besoj
Në këtë qetësi,
Kur shoh ata njerëz
Që vijnë në shtëpi.
**********************
Disa ishin plakur
Disa ishin të rinj:
-Zot, a është e mundur,
Këta janë bijtë e mi?!
**********************
Ne të lamë të re
E të gjetëm plakë
Të lutem pashë përëndin
Falna kët mëkat.
***********************
Sonte, nata është e gjatë
Edhe kur yjet bëjnë dritë,
Pres me padurim
Që dielli të shndritë.
***********************
T’i shoh fushat pjellore,
T’i shoh malet në liri,
T’i shoh të gëzuar
Pleq e fëmijë.
***********************
Plagët po shërohen,
Prapë më vjen fuqi,
Na është mbushur vendi
Me të reja e me të rinj.
***********************
Anë e mbanë gjelbrim
Me të njomin barë
E n’mes ai mali i madh
Që e quajmë Sharr
***********************
Vera gumëzhin
Sa shumë mërgimtarë,
Përqafojnë familjen
Kohë të gjatë s’janë parë.
*************************
Kodrinat buzëqeshin,
T’gjithë vallëzojnë herët n’agim
Vendi është shumë i lumtur,
Popullin e ka plot gëzim.

Arben Kurteshi