As votë, as varr në atdhe

Poezi nga Arif Ejupi

Disa shpirtligë e zemërprishur,

mërgimtarit që e la vendin jo me fajin e tij,

po ia mohojnë votën

dhe varrimin në Atdhe.

Mërgimtari i tretur nëpër botë me vite,

i ushqeu me bukë

e i bëri me strehë këta shpirtshitur,

që sot ia mohojnë

edhe një pëllëmbë tokë për varr.

Aty ku lindi e u rrit,

ku e përkundi dora e nënës në djep,

ku e shijoi përkëdheljen e ngrohtë

të gjyshërve.

Mërgimtari i përbuzur,

i katandisur nëpër botë,

ato dy metra vend për varr

i paguan,

ashtu siç i pagoi Faik Konica i Madh.

Pastaj, qirruni, o ju horra

e shpirtprishur,

në ekranet gri e zi!

ARIF EJUPI

Gjenevë, 9 dhjetor 2025

P. S. Kjo poezi është një thirrje e fortë kundër padrejtësisë që u bëhet mërgimtarëve shqiptarë, të cilëve sot u mohohet jo vetëm vota, por edhe e drejta për t’u prehur në tokën e tyre. Një protestë morale që ngrihet mbi dhimbjen, dinjitetin dhe sakrificën e brezave në mërgim.