Kundërmon lumi Mirusha

Kundërmon lumi Mirusha – Tërbon male, tërbon fusha ! Tërbon qiellin, tërbon ajrin – Kurrë këtij lumi s’ ia pamë hairin ?!

Na e tërboi të gjithë qytetin,
Na i shkatërroi mushkëritë, shëndetin ,
T’ rijë e t’ vjetër kanë marrë ilet –
Kalojnë jetën si n’ tualet !…
Na i tërboi shpi e banesa ,
Se do t’ ndalet – nuk ka shpresa !

S’ ka pse del njeriu n’ terasë –
Prej erës keqe bahet me plasë !
Kundërmojnë kanalizimet,
Fëmijët ndërpresin lojërat, gëzimet ,
Nëpër kopshte thahen lulëzimet
Dhe krijuesve ua ndalë frymëzimet !…
Kundërmojnë erëra të rënda –
Këngëtarëve iu ndalet kënga !
Infektohen hunda e goja –

Mos me i mbyllë – t’ mbushen mushkonja !
Ditën s’ ke pse del n’ oborr –
Se t’ hyjnë n’ sy e të bëjnë qorr !
Natën s’ ke pse bien në shtrat –
Nuk të lanë me fjet rehat !
T’ çelin n’ gjak e infektohesh –

S’ gjen ilaç që të shërohesh !
T’ këputen këmbët , t’ lëshon elani –
A thua kështu meriton Gjilani ?!

Gjilan, më 01.10.2014. Demir Krasniqi