Selvete Abdullahu, zëri poetik që ndërthur ndjeshmërinë me reflektimin kritik

Gjilan – Në hapësirën e letërsisë bashkëkohore shqiptare, emri i Selvete Abdullahut vjen si një zë i qetë, por këmbëngulës, që ka ditur të ndërtojë një univers poetik të mbështetur mbi ndjeshmërinë, reflektimin dhe përkushtimin e vazhdueshëm ndaj fjalës së shkruar. E angazhuar prej vitesh në krijimtari, ajo përfaqëson një profil të plotë krijues: poete, eseiste dhe vëzhguese e vëmendshme e zhvillimeve letrare.

Në një kohë kur fjala shpesh humbet në zhurmën e përditshmërisë, poetja Selvete Abdullahu vazhdon ta mbrojë vargun si strehë shprese dhe dritë reflektimi. Ajo i përket atij brezi krijuesish që nuk e shkruajnë poezinë për t’u dukur, por për të jetuar përmes saj. Me një ndjeshmëri të thellë dhe një optimizëm që buron nga përvoja jetësore, Abdullahu ndërton një univers poetik ku dhembja dhe shpresa ecin krah për krah, ku fjala bëhet urë mes zemrës dhe botës.

Krijimtaria e saj nuk është vetëm akt estetik, por dëshmi e një përkushtimi të heshtur e të qëndrueshëm ndaj artit dhe jetës. Në vargjet e saj pulson besimi se edhe në kohët më të zymta, njeriu mund të gjejë dritë dhe pikërisht këtë dritë ajo e përçon me zell, sinqeritet dhe energji krijuese.

Rruga e saj në letërsi nis herët, me publikime në revista dhe gazeta kulturore, për të kulmuar me botime të mirëpritura nga lexuesi dhe kritika. Vëllimi i saj i parë me poezi, “Emërtimi i ditës së nesërme”, i botuar nga Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës, shënon hyrjen e saj të konsoliduar në botën letrare. Më pas, me librin “Baladë e humbur”, të botuar nga Shtëpia Botuese Beqir Musliu në Gjilan, ajo dëshmoi një pjekuri më të thellë poetike dhe një strukturim më të artikuluar të vargut.

Në poezinë e Abdullahut mbizotëron dimensioni liriko-reflektiv. Ajo shkruan për jetën e përditshme, për plagët e heshtura të shoqërisë, për kujtesën, për dashurinë dhe për identitetin. Vargu i saj nuk është i ngarkuar me retorikë, por i mbështetur në përjetim autentik dhe në një gjuhë të kthjellët që synon thellësinë pa zhurmë. Poezia e saj lëviz mes intimes dhe kolektives, duke e bërë lexuesin pjesë të një dialogu të brendshëm që shpesh tejkalon përvojën individuale.

Një dimension tjetër i rëndësishëm i veprimtarisë së saj është kritika letrare. Me librin “Përceptime letrare nga këndi im”, Abdullahu dëshmon një qasje analitike dhe akademike ndaj veprës së autorëve të ndryshëm, duke ofruar lexime të strukturuara dhe interpretime të mbështetura në ndjeshmëri estetike dhe argumentim racional. Kjo e vendos atë jo vetëm si krijuese, por edhe si zë reflektues në diskursin letrar.

Angazhimi i saj në aktivitete kulturore, promovime librash dhe manifestime poetike në Gjilan dhe më gjerë, e ka bërë Selvete Abdullahun një figurë aktive në jetën letrare të rajonit. Ajo përfaqëson një brez krijuesish që e shohin letërsinë jo thjesht si akt individual, por si kontribut në ndërtimin e kulturës dhe kujtesës kolektive.

Në një kohë kur letërsia shpesh sfidohet nga ritmet e shpejta të komunikimit modern, krijimtaria e Selvete Abdullahut mbetet dëshmi se fjala e përzgjedhur me kujdes dhe e mbështetur në përjetim të sinqertë vazhdon të ketë peshë, ndikim dhe jetëgjatësi.

Selvete Abdullahu, zëri poetik nga Gjilani që po afirmohet në skenën ndërkombëtare

Poetja Selvete Abdullahu vazhdon të konsolidojë profilin e saj krijues në letërsinë bashkëkohore shqipe, duke u shquar për një botë poetike të ndërtuar mbi ndjeshmëri lirike, reflektim dhe energji artistike.

Krijimtaria e saj karakterizohet nga një frymë e lehtë lirike, por njëkohësisht joshëse dhe mbresëlënëse. Në vargjet e saj, Abdullahu u këndon dhembjeve njerëzore, varfërisë, kontradiktave të jetës dhe përditshmërisë sociale, duke ndërtuar një univers poetik që shkon drejt dimensionit universal të përvojës njerëzore. Poezia e saj përmban ofshamë e revoltë, por edhe shpresë për ditë më të mira.

Me vendbanim në Zhegër të Gjilanit, ajo ka arritur të ndërthurë angazhimet familjare dhe profesionale me pasionin për letërsinë. Krahas studimeve në fushën e psikologjisë, poezinë e ka kthyer në pjesë të pandashme të jetës së saj krijuese.

Dy vëllime poetike të mirëpritura

Deri më tani, Selvete Abdullahu ka botuar dy përmbledhje me poezi:

“Emërtimi i ditës së nesërme” (2012)

“Baladë e humbur” (2015)

Të dyja veprat janë pritur pozitivisht nga kritika letrare dhe publiku lexues, duke e vendosur autoren në mesin e zërave të spikatur të poezisë së re shqipe.

Për kontributin e saj në letërsi, ajo është nderuar me mirënjohje në Gjilan, në kuadër të aktiviteteve për Ditën e Çlirimit të qytetit.

Vlerësim ndërkombëtar në Suedi

Një nga momentet kulmore të rrugëtimit të saj artistik ishte pjesëmarrja në Festivalin VII të Poezisë “Sofra Poetike”, të mbajtur në Borås të Suedisë, ku Abdullahu ishte e vetmja poete nga Gjilani në mesin e rreth 60 poetëve shqiptarë, suedezë dhe nga vende të tjera evropiane.

Në këtë festival, të organizuar nga Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë Papa Klementi XI Albani në bashkëpunim me Qendra Kulturore Shqiptare Migjeni, poetja nga Gjilani u vlerësua me çmimin “Poezia e Festivalit”, duke marrë mirënjohje dhe pllaketë nderi nga juria e festivalit.

Ky vlerësim shënoi një hap të rëndësishëm në afirmimin e saj ndërkombëtar dhe dëshmoi se krijimtaria e saj poetike po kapërcen kufijtë lokalë.

Selvete Abdullahu konsiderohet një zë i veçantë i poezisë femërore shqiptare nga rajoni i Karadakut, një krijuese që ndërton në heshtje, por me siguri, rrugën e saj drejt afirmimit të qëndrueshëm letrar./rajonipress/